Βιοπλαστικές συσκευασίες ειδοποιούν τον καταναλωτή εάν το προϊόν έχει χαλάσει

«Με την πάροδο του χρόνου, αφήνουμε πίσω μας τα ορυκτά καύσιμα. Οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας κερδίζουν έδαφος, όμως μπορούμε να αντικαταστήσουμε το πετρέλαιο με το πλαστικό; Μια ομάδα ερευνητών χρησιμοποιεί υπολείμματα λαχανικών για να φτιάξει πλαστικά με θαυματουργές ιδιότητες. Εδώ στην Ισπανία, επιστήμονες και μηχανικοί αναπτύσσουν πλαστικές συσκευασίες φιλικές προς το περιβάλλον», μεταδίδει ο απεσταλμένος του Εuronews στην Σαραγόσα, Ντένις Λοκτιέρ.

Τα βιο-πολυμερή που προέρχονται από γεωργικά απόβλητα αναμιγνύονται με νανο-πρόσθετα και λιώνουν στους 200 βαθμούς Κελσίου. Αυτή είναι η βασική συνταγή για το νέο βιοπλαστικό που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου.

Ο συνδυασμός των συστατικών ελέγχει την ευρωστία αυτού του νέου υλικού.

«Οπότε Λυδία, γιατί αυτό το υλικό είναι καλύτερο από τα συμβατικά;» ρωτάει ο δημοσιογράφος του Εuronews.

«Η βασική καινοτομία είναι η χρήση πολυμερών που προέρχονται από βιομάζα, σάκχαρα, γι 'αυτό είναι βιοδιασπώμενα. Με αυτή τη διαδικασία, προσδίδουμε στο υλικό νέες ιδιότητες. Σε αυτήν την περίπτωση, αποκτά αντιμικροβιακή ιδιότητα, κάτι που είναι πολύ χρήσιμη στον τομέα της υγείας» υποστηρίζει η Λυδία Γκαρθία, Βιομηχανική μηχανικός του τεχνολογικού κέντρου AITIIP.

Μέχρι τώρα, ελάχιστες βιομηχανίες χρησιμοποιούσαν βιοπλαστικά. Οι βιοδιασπώμενες συσκευασίες δεν είναι αρκετά ισχυρές για να προστατεύσουν τρόφιμα, καλλυντικά ή φαρμακευτικά προϊόντα. Όμως το νέο βιοπλαστικό λύνει αυτά τα προβλήματα.

«Στην περίπτωση αυτή, χρησιμοποιούμε νανο-υλικά προκειμένου να αυξηθεί η μηχανική αντοχή του υλικού. Θέλουμε ακόμη να βελτιώσουμε τις ιδιότητες φράγματος με στόχο την προστασία του περιεχομένου από το οξυγόνο. Το υλικό αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τυπικές μηχανές χύτευσης και εξώθησης, ώστε να φτιάξουμε την συσκευασία που θέλουμε» δήλωσε ο Πιερ Κατσελ, ειδικός Οργανικής χημείας, του τεχνολογικού κέντρου «AITIIP».

Οι ερευνητές κατέληξαν σε μια σύνθεση που μπορεί να παραχθεί βιομηχανικά με τρόπο παρόμοιο με τα συνηθισμένα, μη-βιοαποικοδομήσιμα πλαστικά.

- «Πόσο εύκολο, είναι αυτή η τεχνολογία να βγει από το εργαστήριο και να αξιοποιηθεί από την βιομηχανία;» ρωτάει ο δημοσιογράφος του euronews.

- «Αυτός είναι ο ρόλος μας ως τεχνολογικό ερευνητικό κέντρο. Προσπαθούμε να γεφυρώσουμε το χάσμα μεταξύ επιστήμης και βιομηχανίας. Θέλουμε να απλοποιήσουμε τη δουλειά μας, ώστε να φτάσει στην αγορά. Αν μια επιχείρηση θέλει να χρησιμοποιήσει νέο υλικό συσκευασίας ή έξυπνες ετικέτες, πρέπει να έχει επιστημονική υποστήριξη. Δουλειά μας είναι να βοηθήσουμε τη βιομηχανία» υποστηρίζει η Μπέρτα Γκοντάλβο,
βιομηχανική μηχανικός, συντονιστής του έργου «Dibbiopack».

Μικρά βαζάκια δημιουργούνται με την διαδικασία χύτευσης με έγχυση: Μια μηχανή εγχέει υγρό πλαστικό σε χαλύβδινο καλούπι. Σε περίπου 30 δευτερόλεπτα, το πολυμερές στερεοποιείται.

Οι καινοτομίες δεν σταματούν εδώ: οι ερευνητές προσπαθούν να βελτιώσουν τη συσκευασία με την ενσωμάτωση αισθητήρων.

«Εδώ έχουμε ένα σύνθετο αισθητήρα. Στο λευκό μέρος μπορείτε να έχετε μια ετικέτα ραδιοσυχνοτήτων. Στο κέντρο έχετε μια πλαστική μεμβράνη, ευαίσθητη στο οξυγόνο. Έτσι, αν το οξυγόνο πηγαίνει πάνω από το όριο του 2% , η δομή των πλαστικού αλλάζει, ενώ αλλάζει και το χρώμα» δήλωσε ο Ζερόλντ Ο' Λαγκίν, καθηγητής ηλεκτρονικής μηχανικής του πανεπιστημίου
NUI Galway.

Ένα βιοδιασπώμενο μπουκάλι διατηρεί με ασφάλεια το περιεχόμενό του, ενώ ειδοποιεί τον καταναλωτή αν το προϊόν έχει χαλάσει.

Αυτό, είναι το πλαστικό της επόμενης ημέρας.

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα: http://www.dibbiopack.eu

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Κάνετε το σχόλιό σας

Ερώτημα ασφαλείας (CAPTCHA) * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.