Εντατικοποίηση της γεωργίας, αλλά και προστασία του περιβάλλοντος

«Χέρι-χέρι» μπορούν να πορευτούν η περιβαλλοντική προστασία και η «βιώσιμη εντατικοποίηση» (sustainable intensification) της γεωργίας, η οποία είναι απαραίτητη για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του συνεχώς αυξανόμενου πληθυσμού της γης, τη στιγμή που η καλλιεργούμενη έκταση δεν μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω.

Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από τα πρώτα ευρήματα του Ευρωπαϊκού Προγράμματος HORIZON 2020 FATIMA (Farming Tools for Input MAnagement-Εργαλεία Διαχείρισης των Εισροών στη Γεωργία).

Πριν από λίγες ημέρες πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη συνάντηση των 23 φορέων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα από ευρωπαϊκές χώρες (Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Γερμανία, Αυστρία, Τσεχοσλοβακία, Ελλάδα, Βουλγαρία) και την Τουρκία.

Από την Ελλάδα συμμετέχουν το Κέντρο ΓΑΙΑ του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, το Ινστιτούτο Βιομηχανικών και Κτηνοτροφικών Φυτών του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, που είναι υπεύθυνο για τα πιλοτικά προγράμματα που εφαρμόζονται στη λεκάνη απορροής του Πηνειού ποταμού, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και η εταιρεία DRAXIS.

Το πρόγραμμα FATIMA στοχεύει στην αποτελεσματική παρακολούθηση και διαχείριση των γεωργικών πόρων ώστε να επιτυγχάνονται οι καλύτερες αποδόσεις και ποιότητα των προϊόντων σε ένα βιώσιμο περιβάλλον, μέσω της ανάπτυξης και χρήσης καινοτόμων εργαλείων που βοηθούν στην άριστη διαχείριση των εξωτερικών εισροών (θρεπτικά στοιχεία και νερό).

Πιλοτικά το πρόγραμμα εφαρμόζεται σε επτά χώρες, δηλαδή στην Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Τσεχοσλοβακία, Αυστρία, Γαλλία και Τουρκία.

Η εφαρμογή στην περιοχή της λεκάνης απορροής του Πηνειού εκτελείται από το Ινστιτούτο Βιομηχανικών και Κτηνοτροφικών Φυτών (Επιστημονικός Υπεύθυνος Δρ. Χρ. Τσαντήλας) και στοχεύει στην ανάπτυξη και εφαρμογή νέας καινοτόμου τεχνολογίας για την προσθήκη της ποσότητας αζωτούχου λιπάσματος που είναι πραγματικά απαραίτητη στα φυτά, ενώ διαφέρει από σημείου σε σημείο ακόμη και εντός του ίδιου αγρού. Αποτέλεσμα αυτής της διαφοροποιημένης εφαρμογής του αζωτούχου λιπάσματος είναι να αυξάνεται η απόδοση της καλλιέργειας και να περιορίζεται η απώλεια με έκπλυση της περίσσειας αζώτου, η οποία δημιουργεί περιβαλλοντικά προβλήματα.
Οι περιοχές, στις οποίες εκτελούνται τα πειράματα βρίσκονται κοντά στη Λάρισα (Πλατύκαμπος, Νέα Χάλκη και Μελία). Οι καλλιέργειες που μελετούνται είναι το βαμβάκι, το καλαμπόκι και το σιτάρι. Η νέα χρησιμοποιούμενη τεχνολογία αποτελείται από αισθητήρες φυλλώματος, οι οποίοι προσαρμόζονται σε τρακτέρ και καταγράφουν τις ανάγκες των φυτών σε άζωτο σε κάθε σημείο του αγρού που ορίζεται με ακρίβεια μέσω GPS. Τα δεδομένα αυτά μέσω υπολογιστή μετατρέπονται με τη χρήση κατάλληλου αλγορίθμου σε ποσότητες αζωτούχου λιπάσματος και δίνεται εντολή στο λιπασματοδιανομέα να αυξομειώνει την εφαρμοζόμενη ποσότητα από θέση σε θέση εντός του αγρού ανάλογα με τις ανάγκες των φυτών.

Τα αποτελέσματα μέχρι στιγμής από την Θεσσαλία είναι τα εξής:

- Στο σιτάρι με μειωμένη την ποσότητα αζώτου κατά 38% η απόδοση ήταν ίδια με εκείνη που επιτυγχάνει ο παραγωγός με το συμβατικό τρόπο λίπανσης.
- Στο βαμβάκι, όπου τα αποτελέσματα είναι υπό στατιστική επεξεργασία, φαίνεται ότι με μειωμένη σημαντικά την ποσότητα αζώτου, σε σύγκριση με το συμβατικό σύστημα των παραγωγών, έδωσε αυξημένη απόδοση.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Κάνετε το σχόλιό σας

Ερώτημα ασφαλείας (CAPTCHA) * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.