Η ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ

Η Βιοποικιλότητα που παρατηρείται στη φύση είναι απολύτως απαραίτητη για τη συνέχιση της ζωής στον πλανήτη μας, γιατί όπως είναι γνωστό όλοι οι οργανισμοί, φυτικοί και ζωικοί, μαζί με τα φυσικά οικοσυστήματα αποτελούν τμήματα μιας ενιαίας αλυσίδας. Για την αποτελεσματικότερη προστασία όλων των παραπάνω έχουν ιδρυθεί τα Εθνικά Πάρκα, τα οποία όταν λειτουργούν σωστά διαφυλάττουν το φυσικό περιβάλλον και δίνουν την ευκαιρία στον άνθρωπο να το γνωρίσει και να το μελετήσει.

Η «Παγκόσμια Ημέρα Βιοποικιλότητας» στις 22 Μαΐου έχει καθιερωθεί από το 1993 από τα Ηνωμένα Έθνη με σκοπό τον εορτασμό  της πλούσιας ποικιλομορφίας της ζωής στη Γη και την ανάδειξη της αξίας της για τον πλανήτη.

Με τις τελευταίες εκτιμήσεις να προειδοποιούν για μια σταθερά φθίνουσα πορεία της τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα δυστυχώς δεν εξαιρείται από την πραγματικότητα αυτή.

 Αυτή τη στιγμή στη χώρα μας υπάρχουν πολλά είδη ζώων και φυτών που απειλούνται άμεσα με εξαφάνιση, όπως η μεσογειακή φώκια (Monachus monachus),  το κόκκινο ελάφι (Cervus elaphus), το τσακάλι (Canis aureus), ο μαυρόγυπας (Aegypius monachus), η καφέ αρκούδα (Ursus arctos) και το θαλάσσιο φυτό ποσειδωνία ( Posidonia oceanica).
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα είναι χώρα προικισμένη με ιδιαίτερη βιολογική κληρονομιά. Το φυσικό περιβάλλον στη χώρα μας χαρακτηρίζεται από πλούσια χλωρίδα και πανίδα, καθώς και από μεγάλη ποικιλία τοπίων και οικοσυστημάτων χερσαίων, υγροτοπικών, παράκτιων και θαλάσσιων.

Στη χώρα μας έχουν καταγραφεί 5.500 είδη χλωρίδας ανώτερων φυτών, 2.000 είδη μυκήτων, περισσότερα από 440 είδη πουλιών, 115 είδη θηλαστικών, χωρίς τα οικόσιτα, 86 είδη ερπετών και αμφιβίων, 110 είδη ψαριών γλυκού νερού, 230 είδη πεταλούδας, 447 είδη θαλασσινών ψαριών και 1.160 είδη θαλασσινών μαλακίων. Ο συνολικός πλούτος της ελληνικής πανίδας απαρτίζεται από 30.000 έως 50.000 είδη σπονδυλοζώων και ασπόνδυλων.

 Ένας τρόπος διαφύλαξης και προστασίας της φύσης και συνεπώς και της βιοποικιλότητας είναι η θέσπιση προστατευόμενων περιοχών, όπως είναι τα Εθνικά Πάρκα. Η «Ευρωπαϊκη Ημέρα των Εθνικών Πάρκων» γιορτάζεται στις 24 Μαϊου.

Στην Ευρώπη, το δρόμο για την προστασία φυσικών περιοχών μέσω της ανακήρυξής τους σε εθνικά πάρκα χάραξε η Σουηδία, όπου, την 24η Μαΐου 1909, ιδρύθηκαν ταυτόχρονα τα πρώτα εννέα εθνικά πάρκα σε ευρωπαϊκό έδαφος. Το παράδειγμα της Σουηδίας ακολούθησαν μέσα στον 20ο αιώνα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες και σταδιακά τα εθνικά πάρκα εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Σήμερα, ο αριθμός των ευρωπαϊκών εθνικών πάρκων ανέρχεται σε 359 και αυξάνεται κάθε χρόνο με την προστασία όλο και περισσότερο φυσικών περιοχών ιδιαίτερου κάλλους ή ευαισθησίας. Τα Εθνικά Πάρκα της Ευρώπης προσφέρουν μεγάλη ποικιλία στους επισκέπτες τους, περιλαμβάνοντας όρη, λίμνες, ποτάμια, νησιά, δάση, στέπες, υγροτόπους κ.α. Στις περιοχές αυτές διαβιεί πλήθος διαφορετικών ειδών φυτών και ζώων, πολλά από αυτά απειλούμενα με εξαφάνιση.

 Στην Ελλάδα, το νομικό πλαίσιο για την αναγνώριση εθνικών πάρκων δημιουργήθηκε το 1986 με το Νόμο 1650/86 (άρθρα 18 και 19), που ορίζει ότι «όταν το εθνικό πάρκο ή μεγάλο τμήμα του καταλαμβάνει θαλάσσια περιοχή ή εκτάσεις δασικού χαρακτήρα, μπορεί να χαρακτηρίζεται ειδικότερα ως θαλάσσιο πάρκο ή εθνικός δρυμός, αντίστοιχα».

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!