Τι προτείνει το ΜΙΤ για τη βέλτιστη ενεργειακή απόδοση των κτηρίων

Το 44% της ενέργειας που χρησιμοποιείται για την θέρμανση και ψύξη των κτηρίων στα μεγάλα αστικά κέντρα των ΗΠΑ αντιπροσωπεύει το 20% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που συνολικώς παράγει η χώρα, όπως αναφέρεται σε πρόσφατη ερευνητική εργασία του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης.

Σύμφωνα με την ομάδα επιστημόνων του ΜΙΤ, την οποία επικαλείται η Εφημερίδα των Συντακτών, 82 παράγοντες συνθέτουν την περίπλοκη διαδικασία μέσω της οποίας επηρεάζεται η ενεργειακή συμπεριφορά κάθε κτιρίου χωριστά. Άλλωστε κάθε κτήριο έχει τη δική του ταυτότητα που επηρεάζει τόσο το κόστος λειτουργίας του όσο και την ποιότητα διαβίωσης των κατοίκων του. Οι επιστήμονες επιχείρησαν όπως -βάσει μοντέλου- η χρηματοδότηση για ανακαίνιση και παρεμβάσεις στα κτήρια υπέρ της ενεργειακής απόδοσης τους μελλοντικά να είναι αποτέλεσμα επιστημονικά τεκμηριωμένης και στοχευμένης πολιτικής και όχι μια γενικευμένη διαδικασία όπως ισχύει σήμερα.

Κτήρια με ταυτότητα

Ο βασικός στόχος της ερευνητικής ομάδας, στην οποία είναι επικεφαλής οι καθηγητές του ΜΙΤ Marta González and Franz-Josef Ulm, είναι οι επιδοτήσεις που δίδονται από το κράτος με κίνητρο φορολογικές ελαφρύνσεις να αποκτήσουν κατά το δυνατόν εξατομικευμένο χαρακτήρα ανά κτήριο ή έστω κατά περιοχή.

Βάσει αυτού του σκεπτικού θεωρείται ότι τα διατιθέμενα κεφάλαια σε άλλες περιπτώσεις όντως θα αποδίδουν σημαντικά σε πολύπλευρη βελτίωση της θερμομόνωσης αποφέροντας κέρδη στο Δημόσιο και αντίστοιχα μείωση των εκπομπών θερμοκηπικών αερίων και σε άλλες πολύ λιγότερο λόγω καλύτερης κατασκευής των κτηρίων. Άλλωστε όπως συμβαίνει παντού στο κόσμο η κατασκευαστική ποικιλομορφία στα αστικά κέντρα διαμορφώνει ένα κτιριακό ιστό όπου συνυπάρχουν κάθε λογής και τύπου κτήριο με δική του «ταυτότητα».

Δύσκολη έως ανέφικτη η καταγραφή ανά κτίσμα

Αυτό που επιδιώκεται μέσω της μελέτης του ΜΙΤ είναι να διαμορφωθεί ένα ισοζύγιο ανάμεσα στα χρήματα που διατίθενται και το τελικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, σε επίπεδο μεγάλων αστικών κέντρων εκτιμάται ότι η προσπάθεια καταγραφής ανά κτίσμα είναι από πολλή δύσκολη έως ανέφικτη. Και αυτό γιατί θα πρέπει να γίνουν έρευνες για κάθε κτήριο χωριστά με μετρήσεις που απαιτούν χρόνο και ειδικά όργανα.

Κατόπιν συστηματικής μελέτης σε αντιπροσωπευτικές περιοχές των ΗΠΑ, οι ειδικοί κατάφεραν να μειώσουν τους 82 διαφορετικούς παράγοντες σε μόλις 8, προκειμένου η έρευνα να καταλήξει σε επαρκώς ακριβή αποτελέσματα και προτάσεις για αποτελεσματικές παρεμβάσεις στη λειτουργία των κτιρίων, αφαιρώντας όμως σημαντικό περιπλοκότητα από το εγχείρημα.

Περαιτέρω επισταμένη έρευνα μείωσε τους παράγοντες σε μόλις 3, που θεωρείται ότι είναι δυνατόν να αντιπροσωπεύουν με ακρίβεια το 85% έως και 90% της διαφοροποίησης ανάμεσα στα κτήρια.

Μοντέλο επέμβασης σε κτήρια

Το ενδιαφέρον που αποδείχθηκε είναι ότι στην πράξη ο λογαριασμός κατανάλωσης φυσικού αερίου ανά κτήριο μπορεί να αποδειχθεί το κλειδί για να αποκτήσουν χρησιμότητα οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις των ειδικών.

Έτσι οι επιστήμονες συνεκτιμώντας το στοιχείο αυτό σε συνδυασμό με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν κατά τη συγκεκριμένη περίοδο, τις θερμοκρασίες, το μέγεθος και τον όγκο των κτηρίων κλπ., κατέληξαν σε ένα μοντέλο βάσει του οποίου θα επιλεγούν με ακρίβεια κλιμακωτά ποια κτήρια χρειάζονται επέμβασης θερμομόνωσης.

Από την ανάλυση που έγινε, απεδείχθη ότι στοχευμένη παρέμβαση με τον τρόπο αυτό σε 16% των κτηρίων του Κέμπριτζ της Μασαχουσέτης θα ήταν αρκετή για να εξαλείψει το 40% των αερίων θερμοκηπίου που παράγει η πόλη. Δηλαδή πρακτικά παρεμβαίνοντας σε ένα σχετικά μικρό αριθμό κτιρίων το αποτέλεσμα είναι πολύ σημαντικό, τόσο ως προς την άνευ κριτηρίων γενικευμένη χρηματοδότηση, όσο και ως προς τη ρύπανση της ατμόσφαιρας.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Κάνετε το σχόλιό σας

Ερώτημα ασφαλείας (CAPTCHA) * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.