Στα πρόθυρα διάλυσης το ΙΓΜΕ

του Θοδωρή Καραουλάνη

Με το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου μοιάζει η εξέλιξη που αποκαλύπτει σήμερα η Greenagenda: το ΙΓΜΕ, το ιστορικό Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών βρίσκεται ήδη υπό διάλυση! Και ίσως επίκειται σύντομα και η επίσημη χρεοκοπία!

Δεν είναι μόνο η ελλειμματική διαχείριση δεκαετιών σε έναν δημόσιο φορέα που οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Είναι και οι αξιώσεις των εργαζομένων που μαθηματικά οδηγούν σε διάλυση και χρεοκοπία τον Οργανισμό, ακόμη και αν κατά την άποψή τους έχουν δίκιο. Διότι αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες είναι τραγικό: πρώην εργαζόμενοι, με τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις στα χέρια, κατάσχουν από τις τράπεζες τα χρηματικά διαθέσιμα του Οργανισμού!

Και όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η Greenagenda αλλά και όπως επιβεβαιώνει το Συνδικάτο των Εργαζομένων του ΙΓΜΕ στις επίσημες ανακοινώσεις του, η διοίκηση του Οργανισμού είναι υπό παραίτηση καθώς δεν μπορεί να δώσει λύση στα οικονομικά, κυρίως αλλά όχι μόνο, προβλήματα.

Το άμεσο πρόβλημα είναι ότι οι συνταξιούχοι, πρώην εργαζόμενοι, του ΙΓΜΕ πετυχαίνουν την καταβολή, μέσω κατάσχεσης, αποζημίωσης για ένα ομαδικό συμβόλαιο υγείας που είχαν κάνει με την Εθνική Ασφαλιστική, πληρώνοντας από την τσέπη τους ένα μέρος, με το ΙΓΜΕ να καλύπτει το υπόλοιπο. Πρόκειται για ένα είδος ιδιωτικού, εκτός κοινωνικής ασφάλισης, «εφάπαξ» που είναι άλλωστε ευρέως διαδεδομένο στον ιδιωτικό τομέα. Αλλά το ΙΓΜΕ δεν είναι ιδιωτικός τομέας! Και από εκεί ξεκίνησε το πρόβλημα, καθώς προηγούμενες διοικήσεις άλλες κατέβαλαν το σχετικό ποσό και άλλες όχι, επικαλούμενες θέματα νομιμότητας για μια τέτοια δαπάνη σε ένα Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Άλλωστε εφάπαξ κανονικό παίρνουν οι εργαζόμενοι του ΙΓΜΕ, από το Δημόσιο και το ΙΚΑ, αλλά αυτό της Εθνικής Ασφαλιστικής είναι άλλο, «καπέλο» όπως λένε ορισμένοι κακεντρεχείς… Και με τις αποφάσεις που έχουν στα χέρια τους οι εργαζόμενοι, της τάξεως των 120.000 ευρώ για κάποιους, δικαιωμένοι από τα δικαστήρια και μάλιστα στο επίπεδο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, του Αρείου Πάγου, ζητούν εδώ και τώρα «τα χρήματά τους»…

Για όσους δεν γνωρίζουν ή έχουν απορία για το έργο του ΙΓΜΕ, βάσει του Ιδρυτικού του Νόμου, το Ινστιτούτο:
1.    Εκτελεί χρέη Εθνικής Γεωλογικής Υπηρεσίας, σκοπός της οποίας είναι η αποτύπωση - καταγραφή και τελικά η γνώση της βασικής γεωλογικής δομής της χώρας, με χαρτογραφήσεις, γεωχημεία, γεωφυσική, τηλεπισκόπηση, βάσεις γεωεπιστημονικών δεδομένων κ.α.
2.    Γνωμοδοτεί όσον αφορά τον έλεγχο και τη λειτουργία μεταλλείων.
3.    Αναδεικνύει και αξιολογεί τους ορυκτούς φυσικούς πόρους (κοιτάσματα - πετρώματα) της χώρας.
4.    Συμβάλλει στον εντοπισμό και την ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων της χώρας με την εκτέλεση μελετών και έργων υδρογεωλογίας.
5.    Συμβάλλει στην αξιολόγηση των γεωθερμικών πεδίων της χώρας
6.    Εκπονεί μελέτες για την επίλυση γεωτεχνικών προβλημάτων και την αντιμετώπιση φυσικών κινδύνων (π.χ. κατολισθήσεις, σεισμοί), καθώς και για την κατάλληλη διαχείριση του περιβάλλοντος, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται βιώσιμη ανάπτυξη.
7.    Δραστηριοποιείται στον τομέα της τεχνολογίας εμπλουτισμού μεταλλευμάτων και οικονομοτεχνικής αξιολόγησης πετρωμάτων και ορυκτών.
Επίσης στο Ινστιτούτο λειτουργούν πλήρως εξοπλισμένα εργαστήρια για:
1.    τον εμπλουτισμό μεταλλευμάτων
2.    χημικές αναλύσεις πετρωμάτων- μεταλλευμάτων- νερών και τον έλεγχο της ποιότητας των εμφιαλωμένων νερών
3.    ορυκτολογικούς- πετρολογικούς προσδιορισμούς
4.    παλαιοντολογικούς προσδιορισμούς
5.    δοκιμές εδαφομηχανικής - βραχομηχανικής
6.    τον έλεγχο της ποιότητας μαρμάρων και διακοσμητικών πετρωμάτων
7.    προσδιορισμό ραδονίου και ραδίου στα νερά
8.    ιχνηθετήσεις των κοινών νερών και γεωθερμικών ρευστών

Το ΙΓΜΕ έχει αναλάβει τα τελευταία χρόνια δεκάδες ερευνητικά έργα και μελέτες με συγχρηματοδότηση από κοινοτικούς πόρους, τα περισσότερα πολύ σημαντικά για την εθνική οικονομία, το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες, αλλά και αρκετά ιδιωτικά έργα με περιορισμένα όμως έσοδα.

Θυμίζουμε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε στην πραγματικότητα «καταργήσει» το ΙΓΜΕ, στο πλαίσιο των μνημονιακών πολιτικών για μείωση του δημόσιου τομέα και των φορέων του – αλλά ιδίως στην περίπτωση του ΙΓΜΕ υπό το βάρος των οικονομικών δυσκολιών – δημιουργώντας έναν νέο, τότε, φορέα, το ΕΚΒΑΑ (Εθνικό Κέντρο Βιώσιμης και Αειφόρου Ανάπτυξης) συγχωνεύοντας μαζί με το ΙΓΜΕ το απείρως μικρότερο ΕΚΠΑΑ (Εθνικό Κέντρο Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης), προκειμένου να «καθαρίσει» από παλαιές οφειλές και να μειώσει τις δαπάνες. Το σχέδιο, χωρίς να έχει επιτύχει πλήρως προχωρούσε με προβλήματα αλλά και επιτυχίες, με σθεναρή αντίδραση των εργαζομένων όμως. Αναιρέθηκε όμως πλήρως από την πρώτη περίοδο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ οπότε ο Υπουργός τότε Παναγιώτης Λαφαζάνης «κατήργησε» το ΕΚΒΑΑ και «ανασύστησε» ως ξεχωριστά νομικά πρόσωπα το ΙΓΜΕ και το ΕΚΠΑΑ. Και λίγους μήνες μετά τα προβλήματα ξαναήρθαν στον αφρό…

Για το ΙΓΜΕ το «ποτήρι ξεχείλισε» όταν η διοίκηση του Ινστιτούτου παρέλαβε την απόφαση 74/2016 Αρείου Πάγου με την οποία απορρίφθηκε η από 30-7-2014 αίτηση του ΙΓΜΕ κατά της υπ΄αριθμ. 677/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, έγινε δεκτή αμετακλήτως η αγωγή του πρώην εργαζομένου του ΙΓΜΕ κ. Νικολάου Κακλαμάνη και κρίθηκε ότι το ΙΓΜΕ οφείλει να τον αποζημιώσει βάσει του ασφαλιστηρίου συμβολαίου με την Εθνική Ασφαλιστική.

Όπως παραδέχεται η ίδια η διοίκηση του Ινστιτούτου, «η έκδοση της απόφασης αυτής προδικάζει την έκδοση και σωρείας άλλων αποφάσεων επί αγωγών με την αυτή ιστορική και νομική βάση με συνεπαγόμενο κόστος για το ΙΓΜΕ δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο θα προσαυξάνεται συνεχώς με τόκους υπερημερίας επιβαρύνοντας έτι περεταίρω το δημοσιονομικό κόστος». Ακόμη η διοίκηση τονίζει, σε επίσημη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, ότι «η αντιμετώπιση του παραπάνω θέματος υπερβαίνει τα όρια του προϋπολογισμού και εν γένει των οικονομικών δυνατοτήτων του ΙΓΜΕ, απειλεί λόγω επικειμένων εκτελεστών αποφάσεων την λειτουργία του φορέα, αλλά και προκαλεί συνεχή και αυξανόμενη δημοσιονομική επιβάρυνση». Και για αυτό το λόγο και νιώθοντας ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο, το ΔΣ του ΙΓΜΕ αποφασίζει να απευθυνθεί «στη Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου, ώστε αυτό να λάβει άμεσες πρωτοβουλίες για την επίλυση του εν λόγω θέματος, λαμβάνοντας υπόψη το δημόσιο συμφέρον».

Και οι τελεσίδικες αποφάσεις άρχισαν να έρχονται «ποτάμι»… Επί Υπουργίας Σκουρλέτη το πρόβλημα έμεινε εκτός επικαιρότητας επειδή δεν είχαν προχωρήσει τα κατασχετήρια προς τις τράπεζες. Όμως ο Γιώργος Σταθάκης βρέθηκε σχεδόν αμέσως μπροστά σε ένα πιεστικό πρόβλημα. Επειδή όμως το δημοσιονομικό πλαίσιο είναι πολύ σφικτό και το μνημόνιο δεν περιέχει τρόπους χρηματοδότησης νέων απαιτήσεων από εποπτευόμενους φορείς των Υπουργείων, το Υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζει ότι το ΙΓΜΕ πρέπει να καλύπτει μόνο του το κόστος αυτό. Άλλωστε οι διοικήσεις του ΙΓΜΕ αποφάσισαν να δώσουν ιδιωτική ομαδική ασφάλιση στους εργαζόμενους, λένε κύκλοι του ΥΠΟΙΚ, σταθερά, τα τελευταία χρόνια. Όμως παρότι το ΙΓΜΕ έχει κάποια έσοδα από ιδιωτικά έργα (γεωλογικές και μεταλευτικές μελέτες κλπ) δεν είναι τόσα πολλά που να μπορούν να καλύψουν το κόστος αυτών των αποφάσεων, ενώ και η νομοθεσία ορίζει ότι με αυτά πρέπει να καλύπτονται ερευνητικές δαπάνες.

Μπροστά στο αδιέξοδο και με ένα πολύ δυναμικό Συνδικάτο εργαζομένων απέναντι, η νυν ηγεσία του ΙΓΜΕ αποφάσισε να υποβάλει την παραίτησή της στον Υπουργό Γιώργο Σταθάκη. Και όλα αυτά έχουν εξελιχθεί ιδιαιτέρως τις τελευταίες 15-20 ημέρες, που στη Μεσογείων ασχολούνται κυρίως με τα ενεργειακά θέματα της διαπραγμάτευσης για τη δεύτερη αξιολόγηση. Οπότε καιρός για ενασχόληση με το ΙΓΜΕ δεν φαίνεται να υπάρχει στο Υπουργείο. Και τα λεφτά του ΙΓΜΕ στις τράπεζες στερεύουν. Και με όλα αυτά ο ιστορικός φορέας οδηγείται βήμα προς βήμα στο οριστικό λουκέτο, καθώς σε λίγο δεν θα υπάρχει επιστροφή…

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

2 σχόλια

  1. Θοδωρής Καραουλάνης 5 Απριλίου, 2017 at 17:08 Απάντηση

    Αγαπητέ αναγνώστη Βασίλη. Ευχαριστούμε για το σχόλιο. Λεκτικά έχεις μεν δίκιο, καθώς το ΙΓΜΕ είναι ΝΠΙΔ ωστόσο με βάση τη νομοθεσία και τη νομολογία, τα ΝΠΙΔ που επιχορηγούνται άνω του 50% του προϋπολογισμού τους από το Δημόσιο, η διοίκησή τους ορίζεται από το Δημόσιο και εποπτεύονται από αυτό, εξομοιώνονται με τα ΝΠΔΔ. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τις τρεις αυτές προύποθέσεις στο ΙΓΜΕ, μέσω του ΥΠΕΝ. Άρα επί της ουσίας το άρθρο δεν περιέχει λάθος, αλλά μια λεκτική ανακρίβεια που βοηθά την κατανόηση του κειμένου από μη εξοικοιωμένους με την ορολογία και τις διαδικασίες του Δημοσίου αναγνώστες. Ευελπιστούμε στην κατανόησή σου.

  2. βασίλης 5 Απριλίου, 2017 at 15:56 Απάντηση

    Αγαπητέ αρθρογράφε
    Το ΙΓΜΕ είναι νομικό πρόσωπο ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ δικαίου, όχι δημοσίου.
    παρακαλώ για την διόρθωση του εν λόγω σημείου

Κάνετε το σχόλιό σας

Ερώτημα ασφαλείας (CAPTCHA) * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.