«Σχεδόν αδύνατος» χωρίς την κλιματική αλλαγή ο πρωτοφανής καύσωνας σε ΗΠΑ - Καναδά

Το κύμα καύσωνα που κυριολεκτικά «έψησε» τον Καναδά και τις βορειοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη Ιουνίου είναι «σχεδόν αδύνατο» να αποτελεί αποκλειστικά φυσικό φαινόμενο, αναφέρει ομάδα ερευνητών, η οποία κατέληξε χτες στο σχετικό συμπέρασμα. Ειδικότερα, σύμφωνα με τους ερευνητές, ο πρωτοφανής καύσωνας θα ήταν «σχεδόν αδύνατον» να έχει λάβει χώρα χωρίς τον ανθρώπινο παράγοντα, δηλαδή τις κλιματικές αλλαγές που έχει προκαλέσει ο άνθρωπος στον πλανήτη τις τελευταίες δεκαετίες.

Η έρευνα για τις υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες στην αμερικανική ήπειρο πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του World Weather Attribution, μίας διεθνούς πρωτοβουλίας που συσπειρώνει ειδικούς από διάφορα ερευνητικά ινστιτούτα ανά τον κόσμο.

Οι ανθρώπινες επεμβάσεις στο κλίμα κατέστησαν το καιρικό αυτό φαινόμενο πιο πιθανό να συμβεί κατά τουλάχιστον 150 φορές, αναφέρουν τα πορίσματα της έρευνας, τα οποία χαρακτηρίζουν τον φονικό καύσωνα (εκατοντάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών) ως κάτι που συμβαίνει μία φορά στα χίλια χρόνια. Ωστόσο, η σπανιότητα του φαινόμενου δεν είναι κάτι που πρέπει να μας καθησυχάζει, αναφέρουν οι επιστήμονες, τονίζοντας ότι τέτοια ακραία καιρικά φαινόμενα ενδέχεται να γίνουν πιο συχνά όσο συνεχίζεται η διαδικασία της παγκόσμιας υπερθέρμανσης.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η θερμοκρασία σε ολόκληρη την υφήλιο έχει αυξηθεί κατά τουλάχιστον 1.1 βαθμό Κελσίου σε σχέση με την ιστορική περίοδο πριν από τη βιομηχανική επανάσταση. Σύμφωνα με την ανάλυση του World Weather Attribution, αν αυτή η αύξηση φθάσει τους 2 βαθμούς Κελσίου, κάτι το οποίο ενδέχεται να γίνει πραγματικότητα σε περίπου 20 χρόνια, οι πιθανότητες επανεμφάνισης ενός τόσο «καυτού» καύσωνα θα πέσουν κατακόρυφα από τη μία φορά κάθε χιλιετία στη μία φορά κάθε πενταετία ή δεκαετία.

Εντούτοις, οι εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες που καταγράφηκαν στον Καναδά και τις ΗΠΑ στα τέλη Ιουνίου ήταν τόσο αφύσικες συγκριτικά με τις μέσες θερμοκρασίες αυτής της γεωγραφικής περιοχής (ενδεικτικά,49.6 βαθμοί Κελσίου στο χωριό Λίτον της επαρχίας της Βρετανικής Κολούμπια, στον Καναδά), καθιστώντας εξαιρετικά περίπλοκο για τους ερευνητές να προσδιορίσουν με ακρίβεια μία πιθανή επανάληψη του πρωτοφανούς καύσωνα. Σύμφωνα με τους 27 ερευνητές που μετείχαν στην έρευνα, οι καταγεγραμμένες θερμοκρασίες ήταν τόσο ακραίες, με αποτέλεσμα να τοποθετούνται πολύ έξω από την εμβέλεια της ιστορικής καταγραφής των καιρικών και κλιματικών φαινομένων.

«Δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία, οι κλιματικές αλλαγές διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο», δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε η Φριντερίκε Ότο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η οποία ήταν μία από τους ερευνητές που έκαναν την μελέτη αυτή.

Οι θερμοκρασίες που καταγράφηκαν ήταν τόσο αφύσικες σε σχέση με τις μέσες συνηθισμένες στην περιοχή αυτή που ήταν περίπλοκο για τους ερευνητές να υπολογίσουν με ποιο ρυθμό ένα τέτοιο γεγονός θα μπορούσε να συμβεί ξανά. Ωστόσο, σύμφωνα με αυτούς, βάσει του σημερινού κλίματος, ένα τέτοιο κύμα καύσωνα θα μπορούσε στατιστικά να προκαλείται μία φορά κάθε 1.000 χρόνια.

Οι ερευνητές διευκρίνισαν εξάλλου ότι οι θερμοκρασίες που καταγράφηκαν ήταν κατά περίπου 2 βαθμούς Κελσίου πιο υψηλές από αυτό που θα ήταν αν αυτό το κύμα ακραίας ζέστης είχε προκληθεί στις αρχές της βιομηχανικής επανάστασης.

Τον περασμένο μήνα, ο Καναδάς κατέρριψε πολλές φορές το απόλυτό του ρεκόρ θερμοκρασιών, το οποίο καθορίστηκε τελικά στους 49,6 βαθμούς Κελσίου στο χωριό Λίτον στις 30 Ιουνίου.

Οι αμερικανικές πολιτείες Ουάσινγκτον και Όρεγκον βρέθηκαν επίσης κάτω από αυτόν τον “θόλο ζέστης”, που προκλήθηκε από τις υψηλές πιέσεις που παγιδεύουν τον θερμό αέρα. Το κλιματικό αυτό φαινόμενο δεν ήταν πρωτόγνωρο, αλλά ήταν πολύ πιο ισχυρό απ’ ό,τι έχει διαπιστωθεί μέχρι σήμερα.

Ο ακριβής απολογισμός των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους από αυτό δεν είναι ακόμη γνωστός, αλλά ανέρχεται το λιγότερο σε αρκετές εκατοντάδες.

Η World Weather Attribution ανέλυσε την πιθανή σχέση ανάμεσα σε ένα ακριβές ακραίο κλιματικό γεγονός και τις κλιματικές αλλαγές, υπολογίζοντας την πιθανότητα σε πολύ σύντομα διαστήματα να είχε προκληθεί ακόμη και χωρίς την απορρύθμιση του κλίματος που συνδέεται με τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Ο θερμότερος καταγεγραμμένος Ιούνιος

Ο φετινός Ιούνιος ήταν ο πιο θερμός για τη Βόρεια Αμερική από τότε που άρχισαν οι σχετικές μετρήσεις, ανακοίνωσε σχετικά η ευρωπαϊκή υπηρεσία Copernicus για τις κλιματικές αλλαγές (C3S). Ειδικότερα, η θερμοκρασία ξεπέρασε τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020 κατά 1.2 βαθμό Κελσίου, 0.15 βαθμό πάνω από τον προηγούμενο πιο θερμό Ιουνίου σε αυτή την γεωγραφική περιοχή (2012).

Μια σειρά παραγόντων κατέστησε δυνατό το φαινόμενο αυτό, αλλά οι επιστήμονες υπογραμμίζουν κυρίως τον ρόλο της ξηρασίας που υπήρχε στην περιοχή αυτήν την άνοιξη. Το ξηρό έδαφος έχει ως αποτέλεσμα την ελάχιστη εξάτμιση νερού, η οποία θα επέτρεπε να περιοριστεί η ζέστη.

Για το μέλλον δύο σενάρια είναι πιθανά, σύμφωνα με τους ερευνητές. Το πρώτο είναι ότι μολονότι η κλιματική κρίση έχει ενισχυθεί και καταστήσει πολύ πιο πιθανό ένα τέτοιο γεγονός, αυτό παραμένει παρά ταύτα πολύ σπάνιο.

Η δεύτερη υπόθεση είναι πιο ανησυχητική: η γενική αύξηση των θερμοκρασιών θα μπορούσε να οδηγήσει στο να ξεπεραστεί ένα όριο, προκαλώντας μια εκθετική υπερθέρμανση πιο σημαντική από αυτό που προβλεπόταν μέχρι σήμερα και την οποία τα σημερινά κλιματικά μοντέλα δεν μπορούν να προβλέψουν.

Αυτός ο θόλος ζέστης «είναι κάτι που κανένας δεν είχε δει ότι ερχόταν, ούτε το θεωρούσε πιθανό. Έχουμε το αίσθημα ότι δεν κατανοούμε τα κύματα ζέστης τόσο πολύ όσο πιστεύουμε», εξηγεί ο Γκέερτ Γιαν Φαν Όλντενμποργκ, του Βασιλικού Μετεωρολογικού Ινστιτούτου της Ολλανδίας.

«SOS για δράση»

Την ώρα που η θερμοκρασία στον κόσμο έχει ήδη αυξηθεί κατά τουλάχιστον 1,1 βαθμό Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, η Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα έχει στόχο να περιοριστεί αυτή η υπερθέρμανση του πλανήτη κάτω των +2 βαθμών Κελσίου, ή δυνατόν στον +1,5 βαθμό.

Με μια υπερθέρμανση 2 βαθμών, η World Weather Attribution υπολόγισε ότι οι θερμοκρασίες στα τέλη Ιουνίου στις δυτικές ΗΠΑ θα ήταν ακόμη πιο αυξημένες κατά 1 βαθμό.

Ένα τέτοιο φαινόμενο θα είχε τότε πιθανότητα να επαναλαμβάνεται κάθε 5 με 10 χρόνια.

Οι επιστήμονες ζητούν δράση: θα πρέπει να ληφθούν μέτρα προσαρμογής στις νέες συνθήκες, κυρίως συστήματα προειδοποίησης για κύματα καύσωνα για τους πληθυσμούς και η κατασκευή κατάλληλων κτιρίων.

Κυρίως όμως θα πρέπει μακροπρόθεσμα να μειωθούν με κάθε τίμημα οι εκπομπές των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, καταλήγουν.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Αφήστε μια απάντηση