ΓΕΩΘΕΡΜΙΑ ΣΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ: ΠΟΛΛΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ, ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ

του Δημήτρη Διαμαντίδη

Ένας ανανεώσιμος «πράσινος» ενεργειακός θησαυρός είναι η γεωθερμία και οι επενδύσεις που σχετίζονται με αυτήν.

Μία από τις κατηγορίες των γεωθερμικών επενδύσεων αφορούν στη γεωργία (θέρμανση θερμοκηπίων κι εδαφών, ξήρανση κηπευτικών, λαχανικών και φρούτων, παραγωγή σπιρουλίνας, σπαραγγιού κτλ.) και τις ιχθυοκαλλιέργειες.

Στον ευρύτερο χώρο της Κεντρικής Μακεδονίας τα κυριότερα πεδία, με θερμοκρασία νερών μέχρι 75 °C, βρίσκονται στη λεκάνη των λιμνών Βόλβης και Λαγκαδά (πεδία Λαγκαδά, Νυμφόπετρας και Νέας Απολλωνίας) και στην λεκάνη του Στρυμόνα (πεδία Νιγρίτας, Λιθότοπου-Ηράκλειας, Σιδηροκάστρου και Αγγίστρου).

Επιτυχημένα παραδείγματα επενδύσεων που αξιοποιούν τη γεωθερμία έχουμε στο πεδίο Θερμών Νιγρίτας όπου είναι εγκατεστημένες δύο μονάδες παραγωγής του μικροφύκους spirulina, οι θερμαινόμενες φυτείες πρωίμησης σπαραγγιού στην περιοχή Ερατεινού-Χρυσούπολης Καβάλας, ενώ στο Νέο Εράσμιο Ξάνθης θερμοκηπιακή μονάδα υδροπονίας εκμεταλλεύεται "γεωθερμικό" νερό με θερμοκρασία 60°C και θερμική ισχύ της τάξης των 16 MWth.

Η συνολική εγκατεστημένη ισχύς των άμεσων γεωθερμικών χρήσεων στη χώρα μας, εκτιμάται σε 240 MWt, συνεπώς η γεωθερμική ενέργεια κατέχει ένα πολύ μικρό μερίδιο της συνολικής παραγωγής ΑΠΕ στον τόπο μας, το οποίο δεν ξεπερνά το 1%.

Συγκριτικά, η εγκατεστημένη θερμική ισχύς των άμεσων γεωθερμικών μονάδων μέσης και χαμηλής θερμοκρασίας παγκοσμίως υπερβαίνει τα 70 χιλ. MWt (τέλος του 2014) και έχει αυξηθεί 45% από το 2010.

Τα κυριότερα εμπόδια και προβλήματα για την ανάπτυξη της γεωθερμίας στη χώρα μας σχετίζονται κυρίως με την ύπαρξη ενός σύνθετου νομοθετικού πλαισίου που προϋποθέτει το χαρακτηρισμό και την εκμίσθωση των γεωθερμικών πεδίων με διεθνείς πλειοδοτικούς διαγωνισμούς.

Μια τέτοια χρονοβόρα, πολύπλοκη κι απαιτητική διαδικασία, δεν προσφέρεται για έναν µικρό επενδυτή ή αγρότη αλλά όπως φαίνεται δεν έχει αποδειχθεί αποδοτική ούτε και για μεγαλύτερα επενδυτικά σχήματα.

Επακόλουθος είναι και ο αυξημένος επιχειρηματικός κίνδυνος λόγω «γεωλογικού ρίσκου» από τους ιδιώτες υποψήφιους διαχειριστές γεωθερμικών πεδίων και το σημαντικό αρχικό κόστος κατασκευής των έργων υποδομής και εγκατάστασης των μονάδων.

Τέλος υφίσταται και έλλειψη ενός συντονιστικού φορέα ο οποίος θα παρακολουθεί το κάθε γεωθερμικό πεδίο, όχι μόνο όσον αφορά στην κατάρτιση και τήρηση του μισθωτηρίου συμβολαίου, αλλά και το ίδιο το πεδίο ως ένα δυναμικό ενιαίο ταμιευτήρα με σκοπό την διατήρηση της βιωσιμότητας του γεωθερμικού πόρου.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Κάνετε το σχόλιό σας

Ερώτημα ασφαλείας (CAPTCHA) * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.