ΟΙ ΒΙΝΤΖΟΤΡΑΤΕΣ ΑΔΕΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Του Νίκου Αβουκάτου

Με την  επιστροφή τους οι βιντζότρατες  ήρθαν να μειώσουν ακόμη περισσότερο κάθε μορφής αλίευμα που απέμεινε στις θάλασσες.

Με την   7317/142567 της 18-12-2015 του Υπουργού Αγροτικής ανάπτυξης και Τροφίμων, Βαγγέλη Αποστόλου επιτρέπεται και πάλι η χρήση του καταστρεπτικού για τη θαλάσσια ζωή αλιευτικού εργαλείου της βιντζότρατας.Η βιντζότρατα, ως αλιευτικό εργαλείο που, λειτουργώντας σαρωτικά, συλλαμβάνει το σύνολο των θαλάσσιων οργανισμών μέχρι και το βυθό και καταστρέφει τα πολύτιμα για την αναπαραγωγή τους λιβάδια Ποσειδωνίας, τελούσε υπό απαγόρευση μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014, οπότε με απόφαση του τότε υπουργού κ. Καρασμάνη (μετά την αναγγελία των εκλογών του Ιανουαρίου 2014) επιτράπηκε και πάλι.
Οι βιντζότρατες  ενώ παλαιότερα  ψάρευαν με πετσάλι 20 χιλιοστών και σε βάθος 50 μέτρων, θα ψαρεύουν πλέον, για… ερευνητικούς σκοπούς, δίπλα στις ακτές και με πετσάλι 7 χιλιοστών! Κοινώς, θα αφανίζεται ό,τι υπάρχει!
Η βιντζότρατα είναι ένα παράκτιο συρόμενο εργαλείο αλιείας, αποτελούμενο από ένα σάκο τράτας που σύρεται από ένα σκάφος κοντά στην ακτή. Σκοπός του εργαλείου αυτού είναι η απόλυτη σάρωση του βυθού και η αλόγιστη συλλογή αλιευμάτων.

Το εργαλείο αυτό είναι επιλεκτικό ως προς το αλιευτικό πεδίο, γδέρνοντας ουσιαστικά το βυθό και τα οικοσυστήματά του, αλλά μη επιλεκτικό ως προς το είδος. Αυτό σημαίνει ότι συμπαρασύρει και γόνους, δηλαδή μικρά σε ηλικία ψάρια που δεν έχουν αποκτήσει ακόμα αναπαραγωγική ικανότητα, με καταστροφικά αποτελέσματα για τους ιχθυοπληθυσμούς.

«Εκεί που ψαρεύουν  15-20  καΐκια  αρκεί μια βιντζοτράτα για να αλιεύσει περισσότερες ποσότητες ψαριών» εξηγεί  στο greenagenda.gr ο διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος Θεόδωρος Τσιμπίδης.

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά «σε δυο ημέρες «σκουπίζουν» τους  κόλπους  και τα ευαίσθητα σημεία της θαλάσσιας ζωής. Δυστυχώς  γίνεται όλο και πιο ανεξέλεγκτη  η κατάσταση από την Κρήτη έως το Θρακικό Πέλαγος. Πλήττονται τα νηπιοτροφία της θάλασσας και  αυτό  είναι επικίνδυνο» προειδοποιεί ο κ. Τσιμπίδης.

Ενδεικτικό της ανησυχητικής πλέον κατάστασης είναι η διαπίστωση ενός ηλικιωμένου ψαρά. «Παλαιοτέρα  γέμιζε  με γαρίδες μια τριαξονική νταλίκα  σήμερα  με δυσκολία  ένα τελάρο!»

Ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός (ΕΚ) για την Αλιεία της Μεσογείου (Ε.Κ 1967/2006), υποχρεώνει τα κράτη μέλη να πάρουν κατάλληλα μέτρα για την προστασία και τη βιώσιμη διαχείριση των υδρόβιων οργανισμών. Για την Ελλάδα επιβάλει την προστασία, μεταξύ άλλων, και των λιβαδιών Ποσειδωνίας, ενός θαλάσσιου φυτού, σημαντικού για την αναπαραγωγή πολλών ιχθύων. Η Ελλάδα αξιοποιώντας όλες τις παρατάσεις που θα μπορούσε να πάρει, εναρμονίστηκε το 2010 με τις τεχνικές προδιαγραφές του ευρωπαϊκού κανονισμού, επιβάλλοντας ουσιαστικά την απαγόρευση του εργαλείου πάνω από τα λιβάδια αυτά.
Η κατάσταση των ιχθυαποθεμάτων στις ευρωπαϊκές θάλασσες και ειδικά στη Μεσόγειο είναι δραματική.
Διανύουμε μία πολύ κρίσιμη εποχή για την αλιεία, όπου οι αλιευτικοί πόροι έχουν υποβαθμιστεί ανησυχητικά, γεγονός που επηρεάζει όχι μόνο τους ανθρώπους ως αλιείς και ως καταναλωτές, αλλά επηρεάζει και τα απειλούμενα είδη που ζουν στις θάλασσες μας (θαλάσσια θηλαστικά, χελώνες) που έχουν ανάγκη τα ιχθυαποθέματα και παραγωγικές θάλασσες για να επιβιώνουν.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Κάνετε το σχόλιό σας