Το παράδοξο της αύξησης των δασών

Η αύξηση των δασών στην Ευρώπη ήταν της τάξης του 10% από το έτος 1750 έως σήμερα, αλλά την ίδια στιγμή η διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων δεν συνέβαλλε στη μείωση της παγκόσμιας θερμοκρασίας.

Σύμφωνα με σχετική έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science, τα δάση απορροφούν το ένα τέταρτο όλων των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και αποτελούν μαζί με τους ωκεανούς (που απορροφούν το μισό των ίδιων αερίων), τους καλύτερους «συμμάχους» στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Ωστόσο, υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες στη συμβολή των δασών προς την κατεύθυνση της προστασίας του περιβάλλοντος.

Μία ερευνητική ομάδα από τον φορέα French Climate and Environment Sciences Laboratory (LSCE), ανέλυσαν την εξέλιξη των δασών της Ευρώπης από το 1750 και έπειτα.

Εκ πρώτης όψεως τα αποτελέσματα έμοιαζαν ενθαρρυντικά, καθώς τα δάση μετά την υποχώρηση τους στα επίπεδα των 190,000 km² μέχρι το 1850, αυξήθηκαν σε 386,000 km² μέχρι το 2010, δηλαδή 10% αύξηση μέσα σε 260 χρόνια.

Όμως, χρειάζεται για να καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα να εξεταστούν και άλλοι παράγοντες.

Αρχικά, στην Ευρώπη χάθηκαν 436.000 km² hardwood forest (δασών που αποτελούνται από δέντρα με σκληρό ξύλο) από το 1850 μέχρι σήμερα, ενώ την ίδια στιγμή η δασοκάλυψη από κωνοφόρα δέντρα, που αποτελούν καλύτερη εμπορικά επένδυση, αυξήθηκε κατά 633,000 km².

Δευτερευόντως, 218,000 km² δασυλλίων (δασών κυρίως με μικρά δέντρα) μετατράπηκαν σε δάση με μεγάλα, υψηλά και ώριμα δέντρα (high forest).

Ακόμη, πλέον το 85% των Ευρωπαϊκών δασών είναι τώρα αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης.

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, τα δάση της Ευρώπης απορροφούν τώρα 3,1 δισεκατομμύρια τόνους λιγότερο άνθρακα, σε σχέση με το έτος 1750.

Έτσι, η αλλαγή από τα φυλλοβόλα δέντρα σε κωνοφόρα είναι υπεύθυνη για αύξηση της θερμοκρασίας κατά 0,12 βαθμούς Κελσίου στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας.

Αυτό συμβαίνει γιατί αντανακλάται λιγότερο φως την χειμερινή περίοδο (με χιόνια) στα δάση των κωνοφόρων, σε σύγκριση με τα δάση των φυλλοβόλων.

Μάλιστα, τα δέντρα με μαλακό ξύλο, τα οποία διατηρούν το φύλλωμά τους κατά τη διάρκεια του χειμώνα, μειώνουν την αντανακλαστική ικανότητα του εδάφους κατά 1%.

Εκτός Ευρώπης, η δασική πολιτική που λαμβάνει υπόψη της την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την κατάλληλη καλλιέργεια δασών, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.

Η Κίνα σχεδιάζει να φυτέψει 772.000 km² δέντρων, οι ΗΠΑ 254.000 km² και η Ρωσία 170.000 km².

Ωστόσο, ποσοστό από 64-72% των παγκόσμιων δασών είναι αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης και η μετάβαση από τα φυλλοβόλα προς τα κωνοφόρα είδη είναι κοινός τόπος.

Η πρόκληση λοιπόν έγκειται στον σχεδιασμό και στην υλοποίηση μίας ικανής στρατηγικής, η οποία θα επιτρέψει την μείωση της παγκόσμιας θερμοκρασίας, αλλά και την παραγωγή ξυλείας, καθώς και άλλων προϊόντων-υπηρεσιών που πηγάζουν μέσα από το οικοσύστημα.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Κάνετε το σχόλιό σας

Ερώτημα ασφαλείας (CAPTCHA) * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.