Η «πράσινη» διαχείριση της λυματολάσπης

Πανάκεια ή μία αμφιλεγόμενη μέθοδος που όμως υπό προϋποθέσεις μπορεί και να μην βλάπτει το περιβάλλον;
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η αξιοποίηση της ιλύος (λυματολάσπη) για αγροτικές καλλιέργειες δεν είναι μία απλή υπόθεση και για αυτό η άναρχη υλοποίησή της μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση του περιβάλλοντος.

Η λυματολάσπη, η οποία παράγεται από τα συστήματα και τις εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού, περιέχει ποσότητες τοξικών χημικών ουσιών, που δεν επιτρέπουν την απροβλημάτιστη χρήση της στη γεωργία.

Ωστόσο, υπάρχουν τεχνικές και μέθοδοι, που την καθιστούν ασφαλή και επιτρέπουν την διάθεση της στη γεωργία, προκειμένου να εμπλουτιστεί η αγροτική γη, η οποία με τις εντατικές καλλιέργειες γίνεται φτωχότερη σε θρεπτικά συστατικά και κανονικά θα απαιτούσε λιπάσματα.

Όμως, η επαναχρησιμοποίηση της λυματολάσπης αντιμετωπίζει τις ακόλουθες τρεις δυσκολίες: α) την πιθανή ύπαρξη βαρέων μετάλλων, β) παθογόνων οργανισμών και γ) ξενοβιοτικών οργανικών ενώσεων.

Οι σχετικές επιστημονικές μελέτες έχουν επί της ουσίας καταδείξει πως απαιτείται βιολογική επεξεργασία της λυματολάσπης και εν προκειμένω αερόβια κομποστοποίηση, η οποία εκτιμάται ότι είναι η πλέον συμφέρουσα μέθοδος επεξεργασίας.

Η αερόβια κομποστοποίηση εξασφαλίζει την μεγαλύτερη απομάκρυνση των ξενοβιοτικών ουσιών και αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη μέθοδο διαχείρισης της λυματολάσπης.

Η τελευταία προφανώς δεν υπάρχει για να αποτίθεται ανεξέλεγκτα σε μη αδειοδοτημένες εγκαταστάσεις ή σε περιοχές, που δεν ελέγχονται σχετικά, δεν έχουν γίνει σχετικές μελέτες εδάφους κτλ..

Μία πρόσφατη περίπτωση πιλοτικής εφαρμογής λυματολάσπης αστικών λυμάτων πραγματοποιήθηκε σε αγροτικές καλλιέργειες του Δήμου Κατερίνης.

Η Δημοτική ΕπιχείρησηΎδρευσης Αποχέτευσης Κατερίνης (ΔΕΥΑΚ) εφάρμοσε την αξιοποίηση ιλύος (ποσότητα 500 tn), από την ΕΕΛ (Βιολογικός) Κορινού και Κατερίνης, σε καλλιέργειες της περιοχής. Ειδικότερα, εφαρμόστηκε σε οκτώ αδειοδοτημένα αγροτεμάχια καλλιέργειας βαμβακιού.

Σε κάθε περίπτωση και σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις αξιοποίησης της λυματολάσπης, οι απαραίτητες προϋποθέσεις και το νομικό πλαίσιο που διέπει τη γεωργική αξιοποίηση της, περιγράφονται αναλυτικά στο σχετικό νομοθετικό πλαίσιο «Μέθοδοι, όροι και περιορισμοί για την χρησιμοποίηση στη γεωργία της ιλύος που προέρχεται από επεξεργασία οικιακών και αστικών λυμάτων».

Οι κυριότερες από αυτές είναι:

- Η παραγόμενη ιλύς να μην προέρχεται από επεξεργασμένα βιομηχανικά λύματα.
- Οι συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων στη βιολογική ιλύ να είναι μικρότερες των προβλεπόμενων ορίων.
- Η ιλύς να υφίσταται την απαραίτητη σταθεροποίηση ώστε να μην τίθεται σε κίνδυνο η δημόσια υγεία.

Η ιλύς των αστικών λυμάτων θεωρείται διεθνώς ως ένα άζωτο-φωσφορικό εδαφοβελτιωτικό, πλούσιο σε οργανική ουσία και βασικά συστατικά.

Η χρήση της όμως χωρίς την κατάλληλη και απαραίτητη επεξεργασία την καθιστά ιδιαίτερη επικίνδυνη για το περιβάλλον (μόλυνση υδροφόρου ορίζοντα κα).

Η πρόκληση για τη διαχείριση της είναι να εξισορροπηθεί η κατάλληλη στρατηγική όσον αφορά στην αειφόρο ανάπτυξη με τα πρότυπα ποιότητας, τα οποία είναι εφικτά από τεχνολογικής και οικονομικής σκοπιάς.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Κάνετε το σχόλιό σας

Ερώτημα ασφαλείας (CAPTCHA) * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.