Εξαρτημένοι οι αγρότες από τις επιδοτήσεις

Η μείωση του εισοδήματος των αγροτών από την αγροτική παραγωγή και από τις μη αγροτικές δραστηριότητες, σε συνδυασμό με την αύξηση των επιδοτήσεων, οδήγησε σε διεύρυνση της εξάρτησης του εισοδήματος τους από τις επιδοτήσεις.

Tην περίοδο 2006-2014 οι λοιπές επιδοτήσεις παραγωγής αυξήθηκαν από 2.260 σε 2.637 εκατ. ευρώ και σε συνδυασμό με τη μείωση της καθαρής προστιθέμενης αξίας το ποσοστό των λοιπών επιδοτήσεων παραγωγής στην καθαρή προστιθέμενη αξία αυξήθηκε από 48,5% σε 67,5%.

Η εξάρτηση του εισοδήματος από τις επιδοτήσεις στην Ελλάδα είναι σημαντικά υψηλότερη σε σχέση με την ΕΕ-27, δεδομένου ότι στο διάστημα 2007-2014 υπερβαίνει κατ’ έτος το επίπεδο της ΕΕ-27 από 15,2 έως και 27,6 ποσοστιαίες μονάδες. Αυτό σημειώνεται σε μελέτη του Παρατηρητηρίου Οικονομικών και Κοινωνικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ με τίτλο «Οι αναπτυξιακές δυνατότητες του αγροτροφικού συστήματος στην Ελλάδα».

Ακόμη τονίζεται ότι η επιτυχία της Ελλάδας να αποσπάσει σημαντικούς πόρους στο πλαίσιο της ΚΑΠ δεν συνέβαλε σε αναπτυξιακού περιεχομένου αναδιαρθρώσεις και δεν μεταφράστηκε σε αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας.

Αντιθέτως, οδήγησε στη διεύρυνση της εξάρτησης από τις επιδοτήσεις και συνέβαλε στη διατήρηση και αναπαραγωγή μη βιώσιμων καταστάσεων. Επιπλέον, δημιούργησε κεκτημένα στα οποία εδράζεται η αδράνεια, αλλά και ενεργητικές συμπεριφορές οι οποίες παρεμποδίζουν τη διαδικασία εκλογίκευσης του συστήματος των επιδοτήσεων και εξομάλυνσης των ενδοαγροτικών ανισοτήτων.

Ειδικότερα, στο διάστημα 2005-2012 η συμμετοχή της αξίας των εισροών στην παραγωγή αυξήθηκε από 31,8% σε 53,1%. Ωστόσο, αυτή η αύξηση δεν είναι αποτέλεσμα της αυξημένης χρήσης των εισροών και της εντατικοποίησης της παραγωγής, ούτε επέφερε αύξηση της παραγωγής και της παραγωγικότητας.

Παράλληλα, εν μέσω γενικής συρρίκνωσης της χρηματοδότησης από το τραπεζικό σύστημα (-34,5%) το διάστημα 2009-2014, ο πρωτογενής τομέας σημείωσε τη μεγαλύτερη μείωση (-61,1%). Συνεπώς, τα αίτια για τη μείωση της χρηματοδότησης δεν περιορίζονται στην μειωμένη ρευστότητα των τραπεζών, αλλά επιπλέον αφορούν και τον περιορισμό των δυνατοτήτων του πρωτογενούς τομέα για πρόσβαση στη χρηματοδότηση.

Η υποχρηματοδότηση του πρωτογενούς τομέα στην Ελλάδα συνιστά ένα πάγιο δυσμενές χαρακτηριστικό σε σύγκριση με την ΕΕ, ωστόσο τα τελευταία χρόνια επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο.

Η χρηματοδότηση του πρωτογενούς τομέα βρίσκεται σε επίπεδο αναντίστοιχο με τη συμμετοχή του τόσο στο ΑΕΠ όσο και στις εξαγωγές, καθώς έχει μειωθεί πλέον μόνο στο 1,7% της συνολικής χρηματοδότησης. Επίσης, βρίσκεται σε αναντιστοιχία και με τις προσδοκίες για το ρόλο του αγροτικού τομέα στην τροφοδοσία της βιομηχανίας τροφίμων – ποτών – καπνού, αλλά και για την αντιμετώπιση της ύφεσης γενικότερα.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Κάνετε το σχόλιό σας

Ερώτημα ασφαλείας (CAPTCHA) * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.