δασ

Τι θα γίνει με επενδύσεις σε δασικές περιοχές από το 2011 ως το 2014;

του Θοδωρή Καραουλάνη

Ένα νέο επεισόδιο είχαμε τις τελευταίες ημέρες στην γνωστή τα τελευταία χρόνια (κυρίως στους μελετητές…) κόντρα για το θέμα της ισχύος των αποφάσεων της δασικής υπηρεσίας ή των ΑΕΠΟ της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης…

Για να μπείτε στο πνεύμα ας καταγράψουμε λίγο το πλαίσιο…

Από την ψήφιση και την έναρξη ισχύος του νόμου 4014 του 2011 που άλλαξε πλήρως το τοπίο στην περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων στη χώρα, στην κατεύθυνση της απλούστευσης και επιτάχυνσης των διαδικασιών, υπάρχει μια «υποβόσκουσα» αντίδραση των δασικών υπηρεσιών. Πολλά στελέχη της δασικής υπηρεσίας αλλά και κάποιοι νομικοί της χώρας επιμένουν ότι η δασική νομοθεσία είναι υπέρτερη της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, καθώς και οι δύο εδράζονται μεν στο Σύνταγμα αλλά διακριτά και πιστεύουν ότι δεν μπορεί διατάξεις της μίας να υπαγορεύουν το περιεχόμενο της άλλης,

Όμως το Ελληνικό Κράτος από το 2011 μέχρι σήμερα ενσωματώνει πλέον τις εγκρίσεις της δασικής υπηρεσίας για έργα και δραστηριότητες που γίνονται σε δασικές περιοχές εντός της Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) ή της απόφασης ένταξης κάποιου έργου σε Πρότυπες Περιβαλλοντικές Δεσμεύσεις (ΠΠΔ). Οι εγκρίσεις αυτές λέγονται «έγκριση επέμβασης» και με βάση τη δασική νομοθεσία είναι το «χαρτί» που παίρνει ο οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος από τη δασική υπηρεσία για να κάνει νόμιμα κάποια δραστηριότητα ή έργο σε δάσος ή δασική έκταση. Αυτό άλλαξε με το νόμο 4014 του 2011 για το περιβάλλον, όπου η «έγκριση επέμβασης» ενσωματώθηκε στην ΑΕΠΟ αλλά το ίδιο προέβλεψε και ο ειδικός δασικός νόμος 4280 του 2014. Αυτή είναι και η πάγια θέση της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης του ΥΠΕΝ που έχει καταφέρει να «επιβάλλει» την προσέγγιση της κάθε φορά μέχρι σήμερα, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων. Και τα δικαστήρια κινούνται πλέον σε αυτή την κατεύθυνση.

Το νέο επεισόδια αυτής της εβδομάδας είναι η αποδοχή από τον Υπουργό Περιβάλλοντος Γιάννη Τσιρώνη μίας γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (της υπ’αριθμόν 125/2016 του Γ Τμήματος του ΝΣΚ) για το θέμα, που μετά την υπογραφή της γίνεται υποχρεωτική για όλους.

Σύμφωνα με αυτή τη γνωμοδότηση, γίνεται δεκτό ότι οι παλαιές (δηλαδή προ του 2011) αυτοτελείς και εκτελεστές πράξεις έγκρισης επέμβασης σε δασική έκταση παύουν να ισχύουν μόνο κατά το μέρος που το περιεχόμενό τους ρυθμίζεται διαφορετικά από τη νέα ΑΕΠΟ (τροποποιητική ή ανανεωτική), στην οποία ενσωματώνεται η νέα γνωμοδότηση της δασικής αρχής, είτε παύουν τελείως να ισχύουν, εφόσον η νέα γνωμοδότηση έχει εξ ολοκλήρου διάφορο περιεχόμενο.

Επομένως, σημειώνεται στην απόφαση, οι αρχικές πράξεις,  στο βαθμό που δεν καταργούνται από την ΑΕΠΟ (με ενσωματωμένη τη γνωμοδότηση) εξακολουθούν να ισχύουν ως αυτοτελείς διοικητικές πράξεις παράλληλα με  τις νέες ΑΕΠΟ, χωρίς να δύναται πλέον να τροποποιηθούν αυτοτελώς. Η ΑΕΠΟ εμπεριέχει ενσωματωμένη τη γνωμοδότηση της Δασικής Υπηρεσίας, ακολουθούμενης σ’ ότι αφορά στην έγκριση επέμβασης, το περιεχόμενο αυτής.

Σε περίπτωση τροποποιήσεως ή ανανεώσεως ΑΕΠΟ ή υπαγωγής σε ΠΠΔ, που οι αρχικές πράξεις εκδόθηκαν με το προγενέστερο του νόμου 4014/2011 καθεστώς χωρίς απόφαση εγκρίσεως επεμβάσεως, η υποβαλλόμενη κατά το στάδιο αυτό αιτιολογημένη γνωμοδότηση της αρμόδιας δασικής αρχής ενσωματώνεται στη νεότερη πράξη, επέχουσα και θέση εγκρίσεως επεμβάσεως και αποτελούσα ενιαία με αυτήν διοικητική πράξη, σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς.

Μέχρι εδώ καλά, είναι μια γνωμοδότηση που μάλλον προσαρμόζει την ακολουθούμενη πρακτική από το Υπουργείο στη νομική ορθότητα του διοικητικού δικαίου…

Όμως στη γνωμοδότηση περιέχεται και το εξής χωρίο, που αλλάζει τα δεδομένα:
«Οι αποφάσεις εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων (A.Ε.Π.Ο.) και υπαγωγής σε ΠΠΔ που εκδόθηκαν με το καθεστώς του νόμου 4014/2011 χωρίς γνωμοδότηση της αρμόδιας δασικής αρχής, επιβάλλεται να ανακαλούνται για λόγους νομιμότητας και δημοσίου συμφέροντος, ούτως ώστε να γνωμοδοτήσει αρμοδίως η δασική υπηρεσία και ν’ ακολουθηθεί η διαδικασία της ενσωμάτωσης».

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι επενδύσεις και έργα σε δάση και δασικές περιοχές που έχουν ακολουθήσει το πνεύμα και το γράμμα του νόμου τα τελευταία χρόνια και έχουν ενσωματωμένη στην ΑΕΠΟ την απόφαση επέμβασης της δασικής υπηρεσίας δεν έχουν κανέναν θέμα, σύμφωνα με το ΝΣΚ. Επομένως μπορεί και να ανανεωθούν και να τροποποιηθούν κανονικά.

Όμως το ΝΣΚ έκρινε ότι αν για κάποιες ΑΕΠΟ ή αποφάσεις ένταξης σε ΠΠΔ δεν ακολουθήθηκε αυτή η οδός (δηλαδή η δασική υπηρεσία δεν έστειλε τη σχετική γνωμοδότηση στη Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης για να ενσωματωθεί στην απόφαση) τότε η διοικητική πράξη αυτή πρέπει να ανακαλούνται από τους υπαλλήλους για λόγους νομιμότητας!

Σημειώνουμε ότι βασική αρχή του νόμου 4014 είναι ότι η Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης μπορεί (ή μάλλον.. οφείλει) να προχωρήσει σε εξέταση ενός φακέλου όταν οι συναρμόδιες υπηρεσίες δεν στείλουν την απάντησή τους μέσα στην προβλεπόμενη προθεσμία!

Άρα, δεδομένου του ότι το ερώτημα το έκαναν οι υπηρεσίες του ΥΠΕΝ (άρα υπήρχε συγκεκριμένο ενδιαφέρον…) και δεδομένου επίσης ότι το θέμα ξεκαθάρισε πλήρως το 2014 με το νόμο 4280, υπάρχουν περιπτώσεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων από το 2011 ως το 2014 που δεν περιλαμβάνουν γνωμοδότηση – έγκριση επέμβασης της δασικής υπηρεσίας και πρέπει υποχρεωτικά να ανακληθούν. Δηλαδή αποφάσεις που ακολούθησαν το γράμμα του 4014 αλλά όχι το «πνεύμα» της σύνδεσης με τη δασική νομοθεσία, πρέπει να ακυρωθούν!

Σε  ερώτημα της Greenagenda σε κύκλους του Υπουργείου Περιβάλλοντος δεν υπήρξε απάντηση για τον αριθμό των υποθέσεων που αφορά αυτή η γνωμοδότηση του ΝΣΚ που έγινε δεκτή από τον Αναπληρωτή Υπουργό Γιάννη Τσιρώνη και εφαρμόζεται άμεσα από τις υπηρεσίες.

Πάντως αξίζει να σημειώσουμε ότι επειδή τα στελέχη του ΥΠΕΝ στην περιβαλλοντική αδειοδότηση ήταν έμπειρα, πιθανολογούμε ότι οι αποφάσεις αυτές δεν είναι πολλές. Εκτός και αν…

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Leave a reply

Ερώτημα ασφαλείας (CAPTCHA) *