paranesti

Ογδόντα υπεραθλητές σε διαδρομή - μαμούθ στο Παρθένο Δάσος Παρανεστίου

Ογδόντα υπεραθλητές και για κάποιους υπεράνθρωποι ξεπέρασαν τις δυνάμεις τους και τεστάρισαν τις αντοχές τους πραγματοποιώντας μια απίστευτα δύσκολη διαδρομή-μαμούθ 162,2 χλμ., ανεβαίνοντας βουνά, διασχίζοντας δάση σε απρόσιτα σημεία, σε μια υψομετρική διαφορά που έφτασε στα 6.889 μέτρα, στον Υπερμαραθώνιο Αγώνα Παρθένου Δάσους Παρανεστίου Δράμας (Virgin Forest Ultra Trail).

Δέκα χρόνια συμπλήρωσε φέτος ο Υπερμαραθώνιος Παρανεστίου, όπως είναι γνωστός, που ξεκίνησε το πρωί της Παρασκευής από την πλατεία του σιδηροδρομικού σταθμού Παρανεστίου Δράμας και οι πρώτοι αθλητές τερμάτισαν το μεσημέρι του Σαββάτου, με τον τελευταίο να συμπληρώνει έως και 40 ώρες, ενώ δεν σταμάτησαν να τρέχουν και μέσα στη νύχτα με μόνο εφόδιο έναν ατομικό φακό!

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας «Έθνος», σύμφωνα με τη γενική λίστα αποτελεσμάτων του VFUT τερμάτισαν στις πρώτες θέσεις κατά σειρά ο Ξενοκράτης Κερασίδης με χρόνο 31 ώρες και 51 λεπτά και ακολούθησαν οι Πολυχρόνης Μυλωνάς με 32 ώρες και 37 λεπτά, Θεόδωρος Καουλίδης με 32 ώρες και 55 λεπτά, Θοδωρής Κοτόπουλος με 32 ώρες και 55 λεπτά κ.ά.

Συμμετοχές

Ανάμεσα στους αθλητές που συμμετείχαν ήταν ο 36χρονος υπερμαραθωνοδρόμος από το Μαυροβούνιο, Τόμας Ντοματζέτοβις -που μένει μόνιμα στην Κέρκυρα-, ο 60χρονος αθλητής Δημήτρης Βενετικίδης από το Λιτόχωρο Πιερίας που τερμάτισε πρώτος στην πρώτη διοργάνωση το 2007 και πάντα κατατάσσεται στην πρώτη δεκάδα, αλλά και μια γυναίκα. Η 46χρονη Αννα Κέκοσκα-Καταρζίνα, ρωσικής καταγωγής, που μένει τα τελευταία χρόνια στη Θεσσαλονίκη και συμμετείχε για πρώτη φορά σε έναν τόσο απαιτητικό αγώνα.

«Ξεκινήσαμε δειλά το 2007 και τότε όλοι έλεγαν πως κάποιοι ψωνισμένοι πήραν τα βουνά. Η πρώτη διοργάνωση είχε διαδρομή 80 χλμ. και 80 αθλητές, δέκα χρόνια μετά φτάσαμε στα 162,2 χλμ. και στην εκκίνηση βρέθηκαν 80 δρομείς - μόλις 8 που δήλωσαν συμμετοχή, τελευταία στιγμή έκαναν πίσω», λέει στο «Εθνος», η δήμαρχος Παρανεστίου, Αλίκη-Μαρίνα Σωτηριάδου, που είναι πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του VFUT.

Στόχος των διοργανωτών ήταν η γνωριμία των αθλητών με το παρθένο δάσος του Φρακτού, που από το 1980 έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης, λόγω της μεγάλης φυτογεωγραφικής, οικολογικής και ιστορικής του αξίας.

paranesti2

«Μιλάμε πλέον για ένα μεγάλο αθλητικό γεγονός με διεθνείς συμμετοχές, οι επιδόσεις των αθλητών καταγράφονται και προσμετρώνται στη γενική τους βαθμολογία. Μπορεί να απευθύνεται σε αθλητές με μεγάλη εμπειρία, με άριστη υγεία, πολύ καλή φυσική κατάσταση και ψυχικό σθένος, αλλά έχει πάρει τέτοια δημοσιότητα σε όλο τον κόσμο που πλέον το δάσος του Φρακτού δέχεται επισκέπτες όλο τον χρόνο», αναφέρει η κ. Σωτηριάδου.

Τα πρώτα χιλιόμετρα της διαδρομής ήταν δίπλα στον ποταμό Νέστο, σε ένα παραποτάμιο μονοπάτι και έφτασε μέχρι τις εγκαταστάσεις του παλιού εργοστασίου της Porcel, απομεινάρι της μεταλλευτικής δραστηριότητας στην περιοχή. Από εκεί και πέρα ο αγώνας δυσκόλεψε.

Το Κρύο Ρέμα, όπως λέει και το όνομά του, έδειξε τα... δόντια του. Ο δημόσιος δρόμος χάθηκε, οι αθλητές μπήκαν σε δασικό δρόμο και ξεκίνησε ένα πανέμορφο δάσος βελανιδιάς και οξιάς. Το Αρκουδόρεμα ήταν καλυμμένο από αγριοφουντουκιές, ακολούθησε ο ερειπωμένος οικισμός της Σίλλη, το παλιό στρατιωτικό φυλάκιο του Πάγκαλου, το εγκαταλελειμμένο χωριό Πολυγέφυρο, και η λίμνη της Πλατανόβρυσης με την εντυπωσιακή Γλώσσα, μια στενή λωρίδα γης που μπαίνει στο νερό.

Κανείς δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη θέα της Πλατανόβρυσης, όπου λαγγόνες, πάπιες, κορμοράνοι, νερόκοτες, που φωλιάζουν στα κλαδιά των δέντρων, τα οποία εξέχουν από την επιφάνεια της λίμνης, «υποδέχτηκαν» τους υπεραθλητές με... φωνές. Ακολούθησαν πολλά μονότοξα πέτρινα γεφύρια και λίγο πριν πέσει το σκοτάδι φάνηκαν τα πρώτα ίχνη των κατοίκων του δάσους -λύκοι, αγριογούρουνα, ζαρκάδια- με τα χαρακτηριστικά σκαψίματα και τις πατημασιές.

Ανεφοδιασμός

Στον σταθμό ανεφοδιασμού στο Αλήκιοϊ προσφέρθηκαν μπάρες δημητριακών, σοκολάτες υγείας, βραστές πατάτες, σούπα, ψωμί και κασέρι, άφθονο νερό, μπανάνες. Και μετά άρχισε η ανάβαση στο δάσος των κωνοφόρων, στην καρδιά του Φρακτού. Στο σημείο ελέγχου της Γιουμουργλού και ενώ το σκοτάδι είχε καλύψει τα πάντα, δόθηκαν σαφείς οδηγίες: «Κινούμαστε πάντα δεξιά, στην ελληνική πλευρά».

Για περίπου 6 χλμ. η διαδρομή γινόταν κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, ακριβώς πάνω στο όριο, δίπλα στις «πυραμίδες» 147, 148. Το ξημέρωμα βρήκε τους υπερμαραθωνοδρόμους στην... κατηφόρα. Ο δρόμος της επιστροφής είχε την ίδια εντυπωσιακή θέα μέσα στο δάσος.

Τα τελευταία 2.203 μέτρα ήταν και πάλι δίπλα στον Νέστο και ο τερματισμός στην πλατεία του σιδηροδρομικού σταθμού, όπου όσοι στάθηκαν... όρθιοι δέχτηκαν ένα θεραπευτικό μασάζ από ειδικούς.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Leave a reply

Ερώτημα ασφαλείας (CAPTCHA) *