Αμείωτη η έκλυση ραδιενέργειας στη Φουκουσίμα

Πέντε χρόνια μετά την πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα, η κατάσταση παραμένει δραματική, με τους αρμοδίους να εξακολουθούν να αγνοούν τι συμβαίνει στους λιωμένους πυρήνες των αντιδραστήρων, οι οποίοι συνεχίζουν να εκλύουν μεγάλα ποσά ραδιενέργειας στα υπόγεια ύδατα και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η Φουκουσίμα είναι η συντριβή της υπερφίαλης τεχνολογικής αισιοδοξίας της πυρηνικής βιομηχανίας, αφού, πέντε χρόνια μετά την τριπλή καταστροφή, τα ρομπότ που έχουν κατασκευαστεί δεν μπορούν όχι να απομακρύνουν τη ραδιενεργή μάζα, αλλά ούτε καν να την πλησιάσουν.

Η Φουκουσίμα συνιστά επίσης το τέλος των ισχυρισμών ότι η πυρηνική ενέργεια είναι «οικονομική», αφού, σύμφωνα με στοιχεία που συνέλεξαν οι Financial Times, οι εκρήξεις του εργοστασίου Ντάι Ιτσι έχουν μέχρι στιγμής «εξαερώσει» 100 δισ. δολάρια (13,3 τρισ γεν). Σχεδόν τα μισά έχουν δοθεί σε αποζημιώσεις προς πληγέντες, ενώ τα υπόλοιπα έχουν ξοδευτεί στις προσπάθειες καθαρισμού της νεκρής ζώνης σε ακτίνα 30 χιλιομέτρων και για τις προσπάθειες να μαζευτούν τα ραδιενεργά ερείπια. Και είναι μόνον η αρχή, καθώς οι εργασίες παροπλισμού των εγκαταστάσεων αναμένεται να διαρκέσουν 40 χρόνια.

Η πενταετία που πέρασε, σύμφωνα με την εφημερίδα Καθημερινή, είναι μια πενταετία θυσίας χιλιάδων εργατών που δουλεύουν με κίνδυνο της ζωής τους, σε σύντομες βάρδιες, με την ελπίδα ότι δεν θα ξεπεράσουν το ανώτατο όριο έκθεσης στη ραδιενέργεια. Μία από τις κρίσιμες εργασίες που κάνουν είναι να ανοίγουν τρύπες σε διαφορετικά σημεία του εδάφους, σε μια προσπάθεια να γίνει κατανοητή η ροή των υπογείων υδάτων.

Η αρχική ανακούφιση για το γεγονός ότι ρέει στον ωκεανό κατά βάση τρίτιο, στοιχείο ελαφρώς ραδιενεργό, συμπληρώθηκαν από τη διαπίστωση ότι το τρίτιο απλώς φθάνει πρώτο, γιατί κινείται πιο γρήγορα ανάμεσα στα πετρώματα. Με πιο αργούς ρυθμούς, αλλά στην ίδια κατεύθυνση, ακολουθεί το καίσιο και κυρίως το στρόντιο-90, που είναι ένα από τα πλέον ραδιενεργά τεχνητά στοιχεία. Στη Φουκουσίμα δεν μπορεί καν να απομακρυνθεί το στρόντιο με μηχανικά μέσα, όπως γίνεται ακόμη και σήμερα στην έδρα του Μανχάταν Πρότζεκτ, στο Χάνφορντ των ΗΠΑ, γιατί το φίλτρο που χρησιμοποιείται εκεί δεν λειτουργεί αν το ραδιενεργό νερό είναι αλμυρό, όπως αυτό που εκτόξευσαν οι πυροσβεστικές αντλίες στα υπόγεια των αντιδραστήρων της Φουκουσίμα στην απελπισία του Μαρτίου του 2011.

Το βήμα που θα δοκιμαστεί τώρα είναι κυκλωθούν οι αντιδραστήρες με έναν τοίχο παγωμένου εδάφους, βάθους 30 μέτρων. Ο τοίχος είναι σχεδόν έτοιμος, αλλά η αλληλεπίδραση ανάμεσα στα υπόγεια ύδατα και τους αντιδραστήρες είναι τόσο περίπλοκη, που ουδείς γνωρίζει αν το πάγωμα του εδάφους πράγματι θα μειώσει και δεν θα αυξήσει τη ραδιενέργεια.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Αφήστε μια απάντηση