Μεγάλη ζημιά η χαμένη υπεραξία στο ελαιόλαδο

του Δημήτρη Διαμαντίδη

Απώλεια υπεραξίας της τάξης του ενός Ευρώ το λίτρο προκύπτει για το ελληνικό ελαιόλαδο, εξαιτίας του γεγονότος ότι εξάγεται σε μεγάλο βαθμό χύμα.

Ο κύριος προορισμός των χύδην φορτίων ελαιολάδου είναι ως γνωστόν η Ιταλία, η οποία το συσκευάζει και καρπώνεται αυτούσια την υπεραξία του, καθώς μετά το επανεξάγει.

Παρ' όλα αυτά, οι ελληνικές εξαγωγές συσκευασμένου ελαιολάδου τα τελευταία έτη σημείωσαν αύξηση από τους 15,000 στους 25,000 ΜΤ/έτος (μετά από επιτυχημένη καμπάνια σε χώρες που εισάγουν ελαιόλαδο).

Συνολικά, το ελαιόλαδο της χώρας μας συσκευάζεται σε ποσοστό 27%, ενώ το 73% παραμένει σε μορφή χύμα (το 70% αυτού εξάγεται κυρίως στην Ιταλία).

Η μετακίνηση από το χύμα στο εμφιαλωμένο με την κατάλληλη στρατηγική είναι δυνατόν να αυξήσει την αξία των Ελληνικών εξαγωγών.

Όπως υποστήριξε από το βήμα του 6ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Agrotica ο καθηγητής του ΑΠΘ, κ. Δ. Γερασόπουλος (Τμήμα Γεωπονίας, Τομέας Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων, Εργαστήριο Επεξεργασίας και Μηχανικής Τροφίμων), η Ε.Ε. ήδη από το έτος 2002 έχει απαιτήσει από τα κράτη-μέλη να συσκευάζουν το ελαιόλαδο (<5 L) για να αποφεύγονται οι χύμα πωλήσεις για λόγους ασφάλειας και προστασίας του καταναλωτή.

Κάποια ελαιόλαδα που πωλούνται χύμα είναι νοθευμένα με σπορέλαια και χρωστικές, ενώ οι νέες μεταρρυθμίσεις, που προωθούνται για το ελαιόλαδο στην Ε.Ε. αναμένεται να επηρεάσουν το χώρο της παραγωγής ελαιολάδου ως προς τις αδήλωτες ποσότητες και την παράνομη και ανώνυμη διακίνηση.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως η Ελλάδα, ενώ έχει άμεσα συμφέροντα δεν ακολούθησε τις άλλες ελαιοπαραγωγικές χώρες (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία και πρόσφατα την Κύπρο), οι οποίες θεσμοθέτησαν την υποχρεωτική χρήση επώνυμων συσκευασιών μιας χρήσης για το νωπό ελαιόλαδο που προσφέρεται στα τραπέζια των ταβερνών και των άλλων επιχειρήσεων εστίασης.

Όσον αφορά στα υπόλοιπα δομικά προβλήματα της παραγωγής ελαιολάδου, που δεν επέτρεψαν στην Ελλάδα να αξιοποιήσει την διεθνή αύξηση της ζήτησης, αυτά είναι τα εξής:

- Το κόστος της παραγωγής είναι σχετικά υψηλό: €1/kg ελιών , €0.6/kg στην Ισπανία), λόγω του μικρού μεγέθους και της μικρής απόδοσης της εργασίας.
- Το μικρό μέγεθος των εμφιαλωτηρίων δεν επιτρέπει και επιτυχή προώθηση.

Ωστόσο, υπάρχει και το μέλλον για το ελληνικό ελαιόλαδο, το οποίο μπορεί να είναι ευοίωνο, εάν ενισχυθεί η τυποποίηση-μεταποίηση του και αξιοποιηθούν οι νέες τάσεις της αγοράς.

Προς την κατεύθυνση αυτή συγκλίνει πρόσφατη Υπουργική απόφαση (3638/92505/26-8-2015), με την οποία δίνεται η δυνατότητα σε επαγγελματίες αγρότες να δημιουργούν μικρές οικοτεχνικές μονάδες για την επεξεργασία των αγροτικών τους προϊόντων και την πώληση αυτών σε μορφή μεταποιημένη και συσκευασμένα. Οι μικρές μονάδες αυτής της μορφής θα μπορούν μεταξύ άλλων να παράγουν και :

- Προϊόντα με τη χρήση παρθένων ελαιολάδων σε συνδυασμό με αρωματικά φυτά, μπαχαρικά, αιθέρια έλαια, χυμούς φρούτων κ.α. σε συσκευασίες έως δύο λίτρων.
- Τρόφιμα φυτικής προέλευσης διατηρημένα με αλάτι, ξύδι και λάδι, ιδίως επιτραπέζιες ελιές και προϊόντα ελιάς αλείμματα, τουρσιά, σάλτσες.

Οι νέες τάσεις της αγοράς επιβάλλουν και τη διαφοροποίηση του προϊόντος.

Το οργανικό ελαιόλαδο, το ΠΟΠ / ΠΓΕ, το μονοποικιλιακό ή μίγμα, το κλιματικά ουδέτερο ελαιόλαδο και το ελαιόλαδο γκουρμέ ή εμπλουτισμένο είναι ορισμένες από αυτές τις καινούριες τάσεις.

Επιπλέον, απαιτείται να υπενθυμίζεται συνέχεια στον καταναλωτή πως «οι πολυφαινόλες του ελαιόλαδου συμβάλλουν στην προστασία των λιπιδίων του αίματος από το οξειδωτικό στρες στα πλαίσια μιας ποικίλης και ισορροπημένης διατροφής» (Commission Regulation (EU) 432/2012-Δεκέμβριος).

Στο πλαίσιο αυτό, το ελαιόλαδο πρέπει βεβαιωμένα να περιέχει >5 mg υδροξυτυροσόλης και παραγώγων ανά 20 g ελαιολάδου μέχρι την ημερομηνία λήξης του και τα ευεργετικά αποτελέσματα του εξασφαλίζονται με την ημερήσια πρόσληψη 20 g.

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Αφήστε μια απάντηση