Υπεραλίευση του 80% των ιχθυοαποθεμάτων στη Μεσόγειο

Του Νίκου Αβουκάτου

Μια θάλασσα δίχως ψάρια θα είναι σε λίγα χρόνια η Μεσόγειος, εάν συνεχιστεί με αυτούς τους ρυθμούς η υπεραλίευση αλλά και η παράνομη και η καταστροφική αλιευτική δραστηριότητα όπως έχουν  συμπεράνει  τα μέλη της  Επιτροπής  Ελέγχου Αλιείας της Ε.Ε.  αλλά και περιβαλλοντικοί φορείς, εξειδικευμένοι στον τομέα της αλιευτικής διαχείρισης.

Στη Μεσόγειο το 80% των ιχθυαποθέματων  υπεραλιεύονται, ενώ στις ελληνικές θάλασσες, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου «Αρχιπέλαγος» η υποβάθμιση της παράκτιας αλιευτικής παραγωγής παρουσιάζει δραματική μείωση που αγγίζει ποσοστιαία το 50-80% και μάλιστα σε διάστημα διετίας!Απαιτείται  λοιπόν  ο καλύτερος συντονισμός ως προς την ανταλλαγή δεδομένων και πληροφοριών, που σχετίζονται με την παράνομη και καταστροφική αλιεία, κυρίως στη Μεσόγειο η οποία αποτελεί και το κύριο πεδίο τέτοιων δραστηριοτήτων. Δυστυχώς, πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραματίζει  και η Ελλάδα, δεδομένου ότι η παρανομία αφορά στο σύνολο σχεδόν των τύπων αλιευτικών εργαλείων, επαγγελματικής αλλά και ερασιτεχνικής δραστηριότητας.

Σημειωτέον πως είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη, όπου συνεχίζεται η αλιεία με δυναμίτη! Τα αλιεύματα εξ όλων αυτών των πρακτικών διατίθενται σε κεντρικές αγορές, καταστήματα και εστιατόρια, ενώ αποδέκτες τους είμαστε πιθανώς όλοι. Από τη μία, η έλλειψη προστατευόμενων και διαχειριζόμενων περιοχών αλιείας σε κομβικές θαλάσσιες περιοχές φέρνει τα ιχθυαποθέματα στα όρια της κατάρρευσης, και από την άλλη, η χρήση συρόμενων αλιευτικών εργαλείων, εκτός των νόμιμων αλιευτικών πεδίων, καταστρέφει στις Ελληνικές θάλασσες ιδιαίτερα σημαντικά οικοσυστήματα, όπως τα λιβάδια Ποσειδωνίας και οι ύφαλοι κοραλλιογενών ασβεστολιθικών ροδοφυκών (τραγάνες).

Η αειφόρος διαχείριση των ιχθυαποθεμάτων αποτελεί κύριο στοιχείο βιωσιμότητας των αλιέων, με πολλαπλά παράλληλα κοινωνικοοικονομικά οφέλη για τη χώρα. Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» δεσμεύεται θα εντείνει τις προσπάθειές του κατά τους επόμενους μήνες, κάνοντας χρήση τόσο των θεσμικών μέτρων, όσο και της υποχρέωσης που έχει ο κάθε πολίτης να αποτρέψει τη μη αναστρέψιμη καταστροφή των φυσικών μας πόρων, προκειμένου να δοθεί ένα τέλος στην καταλήστευση των θαλασσών μας και τις δραματικές συνέπειες για την έμβια ζωή, τις παράκτιες αλιευτικές κοινωνίες, αλλά και για τα σπάνια θαλάσσια είδη που από τύχη επιβιώνουν έως και σήμερα. Η προσπάθεια αυτή, υλοποιείται σε στενή συνεργασία με πολλές αλιευτικές κοινωνίες του Αιγαίου.

 

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Αφήστε μια απάντηση