Με τη Γεωργία Ακριβείας έχουμε «πράσινο» περιβάλλον και όφελος 30%

Συνέντευξη στον Γιώργο Μητράκη

Ο Γιώργος Βελλίδης αγαπάει πολύ τη Θεσσαλονίκη και δεν το κρύβει: είναι οπαδός του Ηρακλή, τον οποίο παρακολουθεί με πάθος, ακόμη και από πολύ μακριά. Ζει στην Ατλάντα των ΗΠΑ, καθώς είναι καθηγητής Επιστημών και Καλλιεργειών Εδάφους στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια. Τομέας του είναι η Γεωργία Ακριβείας, που συνιστά κάτι απολύτως επίκαιρο στον σημερινό κόσμο, στον οποίο η διαχείριση των πόρων και η προστασία του περιβάλλοντος βρίσκονται σε πρώτο πλάνο. Στη συνέντευξη που ακολουθεί ο καθηγητής Βελλίδης ανοίγει έναν καινούριο ορίζοντα για να δούμε τη γεωργία στη χώρα μας. Η θέα είναι ενδιαφέρουσα και χωρίς αμφιβολία παραπέμπει περισσότερο στο μέλλον, ελάχιστα στο παρόν και καθόλου στο παρελθόν.

Κύριε Βελλίδη, πώς μπορούμε να ορίσουμε την Γεωργία Ακριβείας;

Η Γεωργία Ακριβείας είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία, δεν είναι μόνο τεχνολογία. Είναι μια φιλοσοφία που μας επιτρέπει να βλέπουμε την παραλλακτικότητα που υπάρχει στα χωράφια μας και να ενεργούμε ανάλογα. Για παράδειγμα να υπάρχουν εδάφη αμμώδη, δηλαδή πιο… βαριά. Εκεί πρέπει να βάζουμε τις κατάλληλες ουσίες, ώστε να υπάρχει μικρότερη περιβαλλοντική επιβάρυνση και τα φυτά να αναπτύσσονται κανονικά. Και φυσικά να περιορίζουμε το κόστος. Διότι όταν ρίχνουμε λιπάσματα και φυτοφάρμακα στην αναλογία που χρειάζεται και μικρότερο είναι το κόστος της καλλιέργειας και μεγαλύτερη η απόδοση του χωραφιού.

Σε ποια κατ’ ελάχιστον έκταση μπορεί να εφαρμοστεί η Γεωργία Ακριβείας, ώστε να υπάρχει ουσιαστικό όφελος;

Παρά το ότι η τεχνολογία μας το επιτρέπει δεν μπορούμε να εξετάζουμε κάθε τετραγωνικό μέτρο ξεχωριστά, διότι θα τρελαθούμε από την παραλλακτικότητα που υπάρχει. Αυτό που κάνουμε είναι να συγκεντρώνουμε τα εδαφολογικά και άλλα δεδομένα από το χωράφι. Μετά δημιουργούμε ζώνες που είναι σχετικά ομοιόμορφες μεταξύ τους και εφαρμόζουμε την Γεωργία Ακριβείας σε αυτές τις ζώνες. Η κάθε ζώνη μπορεί ένα έχει έκταση ένα στρέμμα, δέκα ή εκατό στρέμματα, αναλόγως το χωράφι.

Από τι εξαρτάται η επιτυχία της μεθόδου;

Κάθε χωράφι είναι διαφορετικό. Στα χωράφια με μικρή παραλλακτικότητα η Γεωργία Ακριβείας εφαρμόζεται δυσκολότερα, διότι το κόστος μπορεί να είναι πιο υψηλό από την απόδοση που θα έχουμε. Αντίθετα σε περιοχές με μεγάλη παραλλακτικότητα το όφελος είναι μεγαλύτερο από το κόστος.

Μεσοσταθμικά πόσο είναι το όφελος από την εφαρμογή της Γεωργίας Ακριβείας;

Εξαρτάται από τις δράσεις που θα κάνουμε. Αν εφαρμόσουμε όλα όσα μπορούμε, αν προσδιορίζουμε ακόμη και την ανάγκη του εδάφους για νερό τότε το κέρδος μπορεί να είναι ακόμη και 30%, αν συνυπολογίζουμε τον περιορισμό του κόστους, την αύξηση της παραγωγής και τη βελτίωση της ποιότητας. Αυτό έχουμε μετρήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες. Υπάρχει όμως και περιβαλλοντικό όφελος. Στην Ιταλία, στην περιοχή της Βενετίας, όπου το έδαφος είναι ελώδες και κρατάει πολύ άζωτο, η ιταλική νομοθεσία επιβάλει την Γεωργία Ακριβείας, ώστε να μειωθούν οι περιβαλλοντικοί ρύποι.

Χρειάζονται επενδύσεις;

Τα μηχανήματα είναι σχετικά ακριβά. Αυτό σημαίνει πως σε περιοχές με μικρό κλήρο πρέπει οι αγρότες να αγοράσουν από κοινού κάποιο μηχάνημα και να το χρησιμοποιούν όλοι.

Από τι εξαρτάται η παραλλακτικότητα;

Πρόκειται κυρίως για εδαφολογικό φαινόμενο. Από εκεί ξεκινάει. Από τα χαρακτηριστικά που έχει το χώμα. Αν είναι αμμώδες, αν κρατάει ή δεν κρατάει νερό. Επίσης εξαρτάται πολύ από το υψόμετρο.

Στην Ελλάδα υπάρχουν δυνατότητες;

Το βασικό για την Ελλάδα είναι να καταλάβουν οι παραγωγοί τη χρησιμότητα της Γεωργίας Ακριβείας. Η παραλλακτικότητα είναι μεγάλη. Αρκεί να πετάξει κανείς με αεροπλάνο πάνω από την χώρα και από την ύπαιθρο και θα καταλάβει ότι όχι μόνο το χώμα, αλλά και οι ίδιες καλλιέργειες έχουν διαφορετικό χρώμα. Το στάρι έχει διαφορετικό χρώμα από περιοχή σε περιοχή και από χωράφι σε χωράφι. Αυτό σημαίνει παραλλακτικότητα. Υπάρχουν διαφορές στο έδαφος, αλλά επειδή δεν λαμβάνονται υπόψιν το μάνατζμεντ της καλλιέργειας δεν είναι σωστό. Πέφτει –για παράδειγμα- παντού και την ίδια εποχή το ίδιο λίπασμα. Κανονικά ο παραγωγός πρέπει να πάρει δείγματα από διάφορα σημεία και ανάλογα με τα αποτελέσματα των αναλύσεων να ρίξει το λίπασμα που πρέπει, όταν πρέπει και στην ποσότητα που πρέπει.

Σε ποιο μέρος του κόσμου εφαρμόζεται ευρέως η Γεωργία Ακριβείας;

Στην Ευρώπη εφαρμόζεται εδώ και χρόνια πάρα πολύ σε χώρες του Βορρά, όπως η Γερμανία και η Σουηδία. Αλλά και στη Γαλλία. Στις ΗΠΑ εφαρμόζεται σε μικρότερη ή μεγαλύτερη έκταση ανάλογα με την Πολιτεία. Στις κεντρικές Πολιτείες, όπου παράγεται καλαμπόκι και σόγια, την εφαρμόζουν σχεδόν όλοι οι παραγωγοί. Στις Νότιες πολιτείες που παράγουν βαμβάκι εφαρμόζεται λιγότερο.

Γιατί ενώ υπάρχει η Γεωργία Ακριβείας στην ΕΕ στην Ελλάδα έχουμε ακούσει λίγα πράγματα γι’ αυτήν;

Χρειάζονται επενδύσεις. Κυρίως όμως χρειάζεται να καταλάβουν οι παραγωγοί το θέμα της παραλλακτικότητας και να προχωρήσουν σιγά σιγά, με μικρά βηματάκια για να την αντιμετωπίσουν.

Πώς βλέπετε τις προοπτικές της ελληνικής γεωργίας;

Υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία να εφαρμοστούν οι μέθοδοι της Γεωργίας Ακριβείας σε παραγωγές και προϊόντα που έχουν καλές τιμές στην αγορά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα αμπέλια. Ο παραγωγός μπορεί να δει από ποιο κομμάτι του αμπελιού βγαίνει το ποιοτικότερο κρασί. Να το ξεχωρίσει και να το πουλήσει σε καλύτερη τιμή. Πολλά αμπέλια βρίσκονται σε ορεινές περιοχές και η υψομετρική διαφορά του ενός άκρου από το άλλο είναι μεγάλη. Μεγάλη είναι και η διαφορά στην ποσοτική και ποιοτική απόδοση, που καλό είναι να την ωφεληθεί ο παραγωγός.

Ποιοι κίνδυνοι απειλούν την παγκόσμια γεωργία;

Επειδή αυξάνεται ο πληθυσμός της γης και μαζί η ανάγκη για τροφή κινδυνεύουμε να δημιουργήσουμε μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα από την προσπάθεια να αυξήσουμε την απόδοση της γης. Τους επενδυτές σε αυτό τον τομέα –διότι υπάρχουν και επενδυτές- δεν τους ενδιαφέρει το περιβάλλον, παρά μόνο οι αυξημένες αποδόσεις.

Για τα μεταλλαγμένα τι λέτε;

Τα μεταλλαγμένα είναι μια πολύ καλή λύση για τα προβλήματα που έχουμε. Θα σας πως ένα παράδειγμα. Ζω στην Τζόρτζια, την πολιτεία των ΗΠΑ που έχει πρωτεύουσα την Ατλάντα. Στην περιοχή η μεγαλύτερη καλλιέργεια που υπάρχει είναι το βαμβάκι. Μέχρι να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τους μεταλλαγμένους σπόρους, οι παραγωγοί ψέκαζαν με εντομοκτόνα οκτώ έως δέκα φορές. Τώρα οι καλλιέργειες χρειάζονται μόνο ένα ψέκασμα ή το πολύ δύο.

Υπάρχει όμως μεγάλη αντίδραση για τη χρήση μεταλλαγμένων;

Εγώ νομίζω ότι οι άνθρωποι που αντιδρούν χωρίς να έχουν δεδομένα κάνουν κακό. Δεν έχει αποδειχθεί ότι τα μεταλλαγμένα δημιουργούν κάποιο πρόβλημα στην υγεία μας. Προς το παρόν. Δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον, διότι εκεί παίζουμε λίγο και με τη φύση και τα όρια της. Πάντως, τα μεταλλαγμένα μας δίνουν τη δυνατότητα να αυξήσουμε την παραγωγή πολύ, να μειώσουμε τη χρήση των αγροτοχημικών και να ταΐσουμε τον κόσμο που πεινάει.

vell2

Ο Γ. Βελλίδης

Αν σας άρεσε το άρθρο, Μοιραστείτε το!

Αφήστε μια απάντηση